گریگوریان، روبیک (تفلیس ۱۲۹۴ـ بوستون ۱۳۶۹ش): تفاوت میان نسخه‌ها

 

گِریگوریان، روبیک (تفلیس ۱۲۹۴ـ بوستون ۱۳۶۹ش)<br>

|سمت =مدرس در هنرستان عالی موسیقی تهران، از بنیادگذاران ارکستر سمفونیک تهران، رییس هنرستان و رهبر ارکستر سمفونیک

|فعالیت های مهم =

}}<p>نوازنده و معلم ویولُن، رهبر ارکستر و آهنگ‌ساز ایرانی ارمنی‌تبار. ویولُن‌نوازی را ابتدا نزد پدرش فرا گرفت و سپس در تفلیس و پاریس پی‌گیری کرد و به اخذ دیپلم ویولن نائل شد. در بازگشت به ایران در هنرستان عالی موسیقی تهران کار کرد و گذشتۀ از تدریس ویولن، رهبری آوازهای جمعی (کر) را نیز به‌عهده داشت. شهرت او به‌سبب گردآوری برخی از ترانه‌های محلی ایران و تنظیم آن‌ها برای چهار صداست که در دو جلد انتشار یافته است. به‌همراه پرویز محمود و چند تن از فارغ‌التحصیلان هنرستان عالی، بنیادگذاران ارکستر سمفونیک تهران بودند و به اجرای آثاری از آهنگ‌سازان بزرگ ایران و جهان پرداختند. ''ویولُن کنسرتوی'' پرویز محمود نیز در همین‌ سال‌ها با اجرای او بر روی صحنه رفت. بعد از مهاجرت پرویز محمود به امریکا، در ۱۳۲۸، روبیک گریگوریان مدتی رئیس هنرستان و رهبر ارکستر سمفونیک بود که در ۱۳۳۲ او نیز به امریکا مهاجرت کرد و در بوستون مقیم شد. در این سال‌ها (۱۳۳۲ـ ۱۳۵۶) به تدریس، رهبری و آهنگ‌سازی بر‌اساس تِم‌های ایرانی و ارمنی پرداخت. شارل فونتس، رهبر ارکستر معروف امریکایی، از حامیان او بود و برای شناخته‌شدن آثار روبیک در جهان کوشش کرد. آخرین سفر او به ایران در ۱۳۵۵ـ ۱۳۵۶ بود که به برگزاری کنسرت، مراسم بزرگداشت و یک ترم تدریس در گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران پرداخت. از روبیک گریگوریان پارتیتورهای بسیاری حاوی آهنگ‌مایه برای پیانو، ویولُن، ارکستر سمفونیک و گروه کر بر‌اساس تم‌های ایرانی و ارمنی، باقی ‌مانده و قطعاتی از نوازندگی او نیز ضبط شده است. قطعه ''سوئیت ایرانی'' او برای ارکستر در ۱۳۵۴ـ ۱۳۵۶ در ایران ضبط و به دفعات از رادیو و تلویزیون پخش شده است.</p>