آمیو، ژاک (۱۵۱۳ـ۱۵۹۳): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=ژاک آمیو|نام=Jacques Amyot|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=شاه مترجمان|زادروز=ملون ۱۵۱۳م|تاریخ مرگ=۱۵۹۳م|دوره زندگی=|ملیت=فرانسوی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=دانشگاه پاریس|شغل و تخصص اصلی=مترجم|شغل و تخصص های دیگر=اسقف|سبک=|مکتب=|سمت=استاد زبان‌های لاتین و یونانی در بورژ از ۱۵۳۶ تا حدود ۱۵۴۶|جوایز و افتخارات=|آثار=ترجمه‌ها: کتاب حیات مردان نامی، اثر پلوتارک؛ تاریخ حبشه اثر هلیودوروس (۱۵۴۸)؛ دافنیس و کلوئه اثر لونگوس (۱۵۵۹)؛ و کتاب اخلاقیات اثر پلوتارک (۱۵۷۲)و زندگی‌ها، که سرانجام با کمک‌های فرانسوای اول به پایان رسید (۱۵۵۹)|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=زبان شناسی و ترجمه|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}

آمیو، ژاک (۱۵۱۳ـ۱۵۹۳) (Amyot, Jacques)<br>اسقف فرانسوی، و از برجسته‌ترین مترجمان آثار ادبی و تاریخی در عصر خویش. از ۱۵۳۶ تا حدود ۱۵۴۶ استاد زبان‌های لاتین و یونانی در [[بورژ]]<ref>Bourges</ref> بود. برگردان کتاب ''حیات مردان نامی''<ref>Lives</ref>، اثر [[پلوتارک (ح ۴۶ـ ح۱۲۰م)|پلوتارک]]<ref>Plutarch</ref>، از برجسته‌ترین ترجمه‌های او از آثار کهن است. این اثر پس از آن‌که [[نورت، تامس|تامس نورت]]<ref>Thomas North</ref> از نو آن را به انگلیسی برگرداند (۱۵۷۹)، مأخذ اصلی [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|شکسپیر]]<ref>Shakespeare</ref> برای نگارش نمایش‌نامه‌های رومی‌اش شد. آمیو در [[ملون]]<ref>Melun</ref> به دنیا آمد و در دانشگاه [[پاریس، شهر|پاریس]] تحصیل کرد. پس از آن به [[ایتالیا]] رفت و در ۱۵۵۴ معلم سرخانۀ پسران [[هانری دوم (۱۵۱۹ـ۱۵۵۹)|هانری دوم]] شد که بعدها با نام‌های [[شارل نهم]]<ref>Charles IX</ref> و [[هانری سوم (۱۵۵۱ـ۱۵۸۹)|هانری سوم]] به سلطنت رسیدند.  

از مهم‌ترین ترجمه‌های اوست: ''تاریخ حبشه''<ref>L’Histoire éthiopique</ref> اثر [[هلیودوروس]]<ref>Heliodorus</ref> (۱۵۴۸)؛ ''دافنیس و کلوئه''<ref>Daphnis et Chloé</ref> اثر [[لونگوس]]<ref>Longus</ref> (۱۵۵۹)؛ و کتاب ''اخلاقیات''<ref>Moralia</ref> اثر [[پلوتارک (ح ۴۶ـ ح۱۲۰م)|پلوتارک]] (۱۵۷۲). برگردان وی از ''زندگی‌ها''، که سرانجام با کمک‌های ''فرانسوای اول''<ref>Francis I</ref> به پایان رسید (۱۵۵۹)، تا چندین نسل برای داستان‌پردازان و نمایش‌نامه‌نویسان فرانسوی، شخصیت‌ها و موقعیت‌‌های داستانی فراهم آورد. پس از ترجمۀ همۀ آثار پلوتارک، معاصرانش او را شاه مترجمان<ref>prince of translators</ref> لقب دادند.<br><!--10230600-->