کلیف رابرتسون: تفاوت میان نسخه‌ها

(نام کامل: کلیفورد پارکر رابرتسون سوم<ref>Clifford Parker Robertson III</ref>) بازیگر امریکایی برندۀ [[اسکار، جایزه|جایزه اسکار]]. در یک‌سالگی او مادرش درگذشت و کلیف تحت کفالت مادربزرگ مادری‌اش بزرگ شد. در کالج انتیاک<ref>Antioch College</ref> ([[اوهایو، ایالت|اوهایو]]) و بعدها اکتورز استودیو<ref>Actors Studio</ref> تحصیل کرد. در سال ۱۹۴۱م به نیروی دریایی پیوست و در زمان [[جنگ جهانی دوم]] در ارتش امریکا خدمت کرد. در ۱۹۴۳م برای نخستین بار جلوی دوربین رفت. از ۱۹۴۷م در یک سلسله‌نمایش‌های سیار و سپس در نیویورک به ایفای نقش پرداخت. به کمک جاشوآ لوگان<ref>Joshua Logan</ref> که قبلاً در صحنۀ تئاتر او را کارگردانی کرده بود نخستین نقش مهم سینمایی خود را در فیلم بلند ''پیک‌نیک''<ref><bdi>''Picnic''</bdi></ref> (1956م) به عهده گرفت. پس از بازی در تعدادی فیلم با کیفیت‌های متفاوت، رئیس‌جمهور وقت، جان اف. کندی، او را برای ایفای نقش خود در فیلم ''اژدر پی.تی 109''<ref>''PT 109''</ref> (1963م) انتخاب کرد و توجه همگان به رابرتسون جلب شد. در ''بهترین مرد''<ref>''The Best Man''</ref> (1964م) ملودرامی سیاسی بر مبنای نمایشنامه‌ای از [[ویدال، گور (۱۹۲۵ـ۲۰۱۲)|گور ویدال]] نقش نامزد بی‌رحم ریاست جمهوری را به نحوی تأثیرگذار و به‌یادماندنی ایفا کرد. در ''چارلی''<ref>''Charly''</ref> (1968م) در قالب مردی عقب‌مانده ظاهر شد که بر اثر آزمایشی علمی نابغه می‌شود. برای همین فیلم جایزۀ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد را به دست آورد.