موسیقی کردستان: تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده: 38503200.jpg | بندانگشتی|موسيقي کردستان]]<p>کردستان به‌سبب گستردگی و تنوع انواع موسیقی و نیز قدمت برخی از انواع موسیقی، از مناطق مهم موسیقایی ایران است. موسیقی کردستان را از نظر قدمت تاریخی به دو گروه می‌توان تقسیم کرد که شامل دوره‌های باستانی و میانه است.</p><p>'''دورۀ باستانی.''' ریشه‌های این بخش متعلق به پیش از اسلام است. آوازهای هوره سیاچمانه، نمونه‌هایی از آوازهای بیت و حیران و برخی مقام‌های اجرا‌شده با سرنا و دوزله متعلق‌به این دوره‌اند. هوره منشأ شکل‌گیری بسیاری از فرم‌های آوازی دوره‌های گذشته است. بیت‌خوانان از مقام‌های آن با تغییر شکل مناسب در اجرای منظومه‌ها و حکایت‌های کردی بهره می‌گیرند و اجراکنندگان آوازهای چَپَله و بزمی‌گوش نیز در اجراهای خود از این آواز استفاده می‌کنند.</p><p>'''دورۀ میانه.''' بسیاری از نمونه‌های موسیقی کردی متعلق‌ به این دوره‌اند. به این بخش از موسیقی کردی‌ گاه عنوان گورانی داده می‌شود. ترانه‌ها و آهنگ‌های رقص غالباً متعلق به این دوره‌اند که با آواز، سرنا و دهل، دوزله و تمبک، شمشال (نی)، نرمه‌نای و گاه کمانچه و دایره و دف اجرا می‌شوند. این بخش گسترده‌ترین بخش از موسیقی کردستان است. بخش گسترده‌ای از موسیقی دورۀ میانه را موسیقی‌های رقص تشکیل می‌دهند. گریان، فتاح و فتاح‌پاشایی، چپی، سه‌جار، پشت‌پا، لبلان از مهم‌ترین مقام‌های رقص در کردستان به‌شمار می‌روند. موسیقی دراویش قادریه که با آواز، دف و تاس در خانقاه‌ها اجرا می‌شود، جزو موسیقی صوفیانه مذهبی این ناحیه است. دراویش نقشبندیه در خانقاه‌های خود کمتر از موسیقی بهره می‌جویند. لالایی‌ها، ترانه‌ها، مرثیه‌ها و آوازهای کار، بخش‌های دیگر موسیقی کردستان را تشکیل می‌دهند.</p>