آرتورو بندتی میکلانجلی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}[[پرونده:2042161810.jpg|جایگزین=آرتورو بندتی میکلانجی|بندانگشتی|آرتورو بندتی | }}[[پرونده:2042161810.jpg|جایگزین=آرتورو بندتی میکلانجی|بندانگشتی|آرتورو بندتی میکلانجلی]] | ||
آرتورو بندتی میکلانجلی (برشا 1920- لوگانو 1995م) | آرتورو بندتی میکلانجلی (برشا 1920- لوگانو 1995م) | ||
Arturo Benedetti Michelangeli | |||
[[پرونده:Arturo Benedetti Michelangeli1.jpg|بندانگشتی|آرتورو بندتی میکلانجلی]] | |||
از بزرگترین پیانونوازان ایتالیایی در قرن 20م. بیشتر شهرتش برای اجرای موسیقی رمانتیک<ref>romantic music</ref> بهویژه آثار [[کلود دبوسی]] است. در کنترل طنین<ref>tone</ref> و کنترپوان<ref>counterpoint</ref> تکنیک بالایی داشت. از شاگردان او [[مارتا آرگریچ]] درخور ذکر است. | از بزرگترین پیانونوازان ایتالیایی در قرن 20م. بیشتر شهرتش برای اجرای موسیقی رمانتیک<ref>romantic music</ref> بهویژه آثار [[کلود دبوسی]] است. در کنترل طنین<ref>tone</ref> و کنترپوان<ref>counterpoint</ref> تکنیک بالایی داشت. از شاگردان او [[مارتا آرگریچ]] درخور ذکر است. | ||
در یک خانوادهی اشرافی به دنیا آمد و پدرش هم کنت بود، هم وکیل و هم موسیقیدان. در سه سالگی | در یک خانوادهی اشرافی به دنیا آمد و پدرش هم کنت بود، هم وکیل و هم موسیقیدان. در سه سالگی ویولن را شروع کرد و اندکی بعد [[پیانو]] و [[ارگ]] و آهنگسازی را نزد بزرگترین استادان آن روز [[ایتالیا]] ادامه داد. در یازدهسالگی وارد هنرستان میلان شد و در 14 سالگی از کنسرواتوار وردی<ref>Giuseppe Verdi Conservatory</ref> فارغالتحصیل گردید، ولی به درخواست خانواده رشتهی پزشکی را انتخاب کرد. با اینحال بعد از اینکه در یک رقابت مهم هفتم شد به صورت تماموقت به نوازندگی رو آورد. | ||
میکلانجلی زمان [[جنگ جهانی دوم|جنگ دوم جهانی]] در نیروی هوایی ایتالیا خلبان بود. با پایان یافتن جنگ، در رقابتهای مهم شوپن<ref>Chopin Competition</ref> که عضو داوران بود، چون نوازندهی منتخب او، [[ولادیمیر اشکنازی]]، را دوم اعلام کردند قهر کرد و از هیات ژوری خارج شد. او در حالی به کنسرتهای بسیار | میکلانجلی زمان [[جنگ جهانی دوم|جنگ دوم جهانی]] در نیروی هوایی ایتالیا خلبان بود. با پایان یافتن جنگ، در رقابتهای مهم شوپن<ref>Chopin Competition</ref> که عضو داوران بود، چون نوازندهی منتخب او، [[ولادیمیر اشکنازی]]، را دوم اعلام کردند قهر کرد و از هیات ژوری خارج شد. او در حالی به کنسرتهای بسیار موفقش ادامه میداد که در چند کنسرواتوار استاد بود و حتی در ایتالیا کنسرواتواری به نام او بنیان نهادند. میکلانژی حتی بعد از عمل قلب نیز چند کنسرت موفق در اروپا برگزار و قطعاتی را برای شرکتهای صدابرداری ضبط کرد. آخرین کنسرت او اجرای آثار دبوسی در هامبورگ بود (1993). | ||
میکلانجلی در مسابقه بینالمللی ژنو<ref>Geneva International Competition</ref> نفر اول (1939) و در دو دوره از [[جایزه گرمی|جایزهی گرمی]] هم نامزد دریافت جایزه بوده است. | میکلانجلی در مسابقه بینالمللی ژنو<ref>Geneva International Competition</ref> نفر اول (1939) و در دو دوره از [[جایزه گرمی|جایزهی گرمی]] هم نامزد دریافت جایزه بوده است. | ||