پرش به محتوا

رمزی، آلن (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۱: خط ۲۱:
|آثار =همسر نقاش (۱۷۵۵؛ نگارخانه ملی اسکاتلند، ادینبورگ)
|آثار =همسر نقاش (۱۷۵۵؛ نگارخانه ملی اسکاتلند، ادینبورگ)
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =موسیقی
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه‌سازی جهان
|دوره =
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|فعالیت های مهم =
خط ۲۸: خط ۲۸:
|باشگاه =
|باشگاه =
}}
}}
رَمزی، آلِن (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴)(Ramsay, Allan)<br/> [[File:22121600.jpg|thumb|تک‌چهره همسر نقاش]]
رَمزی، آلن (۱۷۱۳ـ۱۷۸۴)  


(Ramsay, Allan)<br />
[[پرونده:Ramsay, Allan.jpg|بندانگشتی|تک‌چهره همسر نقاش]]


نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در ادینبورگ<ref>Edinburgh


</ref> و سپس در ایتالیا آموخت، و آنگاه در لندن اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰ نقاش جورج سوم شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (۱۷۵۵؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش جاشوا رِینولدز<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در ناپل و رم را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از سولیمنا<ref> Solimena</ref> و باتونی<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک روکوکو<ref>rococo </ref>ی فرانسویِ آثار ناتیه<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.
نقاش اسکاتلندی. نقاشی را در [[ادینبورگ]]<ref>Edinburgh
</ref> و سپس در [[ایتالیا]] آموخت، و آنگاه در [[لندن (انگلستان)|لندن]] اقامت گزید. در این شهر از کامیاب‌ترین تک‌چهره‌سازان روزگار خویش شد، و زیبایی و ظرافت آثارش تحسین بسیاری برانگیخت. در ۱۷۶۰ نقاش [[جورج سوم]] شد، و در حیات ادبی و فکری لندن نقش فعّالی ایفا کرد. تک‌چهره‌سازی‌هایش از زنان، در زمرۀ برترین آثارش برشمرده می‌شوند، همچون شاهکارش، تابلوی ''همسر نقاش''<ref>Artist’s Wife</ref> (۱۷۵۵؛ نگارخانۀ ملی اسکاتلند<ref> National Gallery of Scotland</ref>، ادینبورگ)، که تصویری است از همسر دومش، مارگارت لینزی<ref> Margaret Lindsay</ref>. برخلاف نقاش معاصر جوان‌ترش [[رینولدز، جاشوا (۱۷۲۳ـ۱۷۹۲)|جاشوا رِینولدز]]<ref> Joshua Reynolds</ref>، بیش از ابهت، به متانت مدل‌هایش توجه داشت، و ظرافت باروکِ<ref> baroque</ref> برگرفته از اتودهایش در ناپل و رم را در آثار آغازینش منعکس ساخت، و از سولیمنا<ref> Solimena</ref> و باتونی<ref> Batoni </ref> الگو گرفت. سپس مجذوب لطافت سبک [[روکوکو]]<ref>rococo </ref>ی فرانسوی آثار [[ناتیه، ژان مارک (۱۶۸۵ـ۱۷۶۶)|ناتیه]]<ref>Nattier </ref>، پرونو<ref>Perronneau </ref>، و کانتن دو لا تور<ref>Quentin de la Tour </ref> شد. از دهۀ ۱۷۶۰، عمدۀ کارش را به دستیاران و «پرده‌سازان<ref>drapery men</ref>» خود، ازجمله جوزف وان هاکِن<ref> Joseph van Hacken</ref>، سپرد، و به علایق ادبی‌اش پرداخت، و عضو محفل دکتر جانسون<ref> Dr Johnson</ref> شد.


&nbsp;
&nbsp;


----
----<references />
 
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی جهان]]
[[Category:موسیقی]] [[Category:کلاسیک جهان]]
[[رده:پیش از قرن 20 - اشخاص]]
سرویراستار
۵۴٬۰۵۸

ویرایش