مورو، ژان ـ باپتیست (۱۶۵۶ـ۱۷۳۳): تفاوت میان نسخه‌ها

}}آهنگ‌ساز فرانسوی. موسیقی را در کودکی هنگام عضویت در گروه کر پسران کلیسای جامع آنژه<ref>Angers Cathedral</ref> آموخت و از نوجوانی به ساختن موتت پرداخت. ابتدا سرپرست کر کلیسای جامع شهر لانگره<ref>Langres </ref> شد (و در آن‌جا ازدواج کرد)، و بعدها همین مقام را در دیژون<ref>Dijon </ref> به‌دست‌آورد. در دهۀ ۱۶۸۰ به پاریس رفت و به دربار راه یافت، و شروع به ساختن قطعه‌های نمایشی برای آن‌جا کرد. در ۱۶۸۸ ساخت موسیقی نمایش‌نامۀ''اِستر''<ref>''Esther''</ref> اثر راسین<ref>Racine </ref> را برای اجرا در آکادمی بانوان جوان سن‌ سیر<ref>Saint-Cyr </ref> به او سفارش دادند. این اثر برای او مقرری مادام‌العمر و شغلی با سِمت ارگ‌نواز سن‌ سیر مشترکاً با نیوه<ref>Nivers </ref> و بعد با کلرامبو<ref>Clérambault </ref> به‌همراه آورد. همواره تحت حمایت پادشاه و مادام دو منتنون<ref>Mme de Maintenon </ref> بود. خوانندگی و آهنگ‌سازی، هردو، را تعلیم می‌داد، که دخترش کلود ـ ماری مورو<ref>Claude-Marie Moreau </ref> از شاگردان رشتۀ اول و کلرامبو، داندریو<ref>Dandrieu </ref>، و مونته‌کلر<ref>Montéclair </ref> از شاگردان رشتۀ دوم بودند. ازجمله آثار اوست: موسیقی کلیسایی رکویم،''کانتیک‌های روحانی''<ref>''Cantiques spirituels''</ref> (راسین)، ''ته دئوم برای بهبودی پادشاه'' (۱۶۸۷). آثار دیگر دیورتیسمان‌های نمایشی شامل ''دهقانان مارلی''<ref>''Les Bergers de Marly''</ref>؛ کرال برای نمایش‌نامۀ ''آتالی''<ref>''Athalie''</ref> (۱۶۹۱) اثر راسین؛ ''غزل عاشقانه دربارۀ تولد سرور ما''<ref>''Idylle sur La naissance de Notre Seigneur''</ref>.