گلوک، کریستوف (۱۷۱۴ـ۱۷۸۷): تفاوت میان نسخه‌ها

گلوک، کریستوف (۱۷۱۴ـ۱۷۸۷)(Gluck, Christoph)

 

آهنگ‌ساز بوهِمی ـ آلمانی. سلسله اپراهای «اصلاحیِ» او، موسیقی را از قراردادهای رسمی آن روزگار دور کرد، که در آن علاقۀ خوانندگان برتر از هر چیزی برشمرده می‌شد؛ به‌خصوص جای رسیتاتیف‌های بی‌پایان را به همراهی‌های ارکستری داد، که جریان نمایشی اثر را روان‌تر می‌ساختند. در ۱۷۶۲، اپرای ''اورفئو و ائوریدیچه''<ref>''Orfeo ed Euridice/Orpheus and Eurydice''

 

</ref> او با فراهم‌ساختنِ جولانگاهی آزاد به جلوۀ نمایشی، مفهوم اپرا در قرن ۱۸ را متحول کرد. پس از آن نیز نوبت به اپراهای ''آلسست''<ref>''Alceste/Alcestis''

 

</ref> (۱۷۶۷) و ''پاریس و هلن''<ref>''Paride ed Elena/Paris and Helen''</ref> (۱۷۷۰) رسید. در ۱۷۷۴، اپرای ''ایفی‌گنیا در آئولید/ایفی‌گنیا در آئولیس''<ref>''Iphigénie en Aulide/Iphigenia in Aulis'' </ref> او در پاریس اجرا شد و شدت بحث و جدل‌های خشونت‌آمیز دربارۀ آیندۀ اپرا را به‌اوج رساند؛ در این میان سبک فرانسوی گلوک از پشتیبانی ماری آنتوانت<ref>Marie Antoinette </ref> برخوردار بود، در حالی‌که رقیب ایتالیایی او نیکولو پیچینی<ref>Niccoló Piccini </ref> تحت حمایت مادام دو باری<ref>Madame du Barry</ref> قرار داشت. گلوک با اپراهای ''آرمید''<ref>''Armide''</ref> (۱۷۷۷) و ''ایفی‌گنیا در تائوریس''<ref>''Iphigénie en Tauride/Iphigenia in Tauris''</ref> (۱۷۷۹) به پیروزی قطعی بر پیچّینی دست یافت.