بهمنی، محمدعلی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}[[پرونده:12436000- 2.jpg|جایگزین=محمدعلی بهمنی|بندانگشتی|محمدعلی بهمنی]] | }}[[پرونده:12436000- 2.jpg|جایگزین=محمدعلی بهمنی|بندانگشتی|محمدعلی بهمنی]] | ||
محمدعلی بهمنی (دزفول | محمدعلی بهمنی (دزفول 21 فروردین ۱۳۲۱ - تهران 9 شهریور 1403ش)<br> | ||
شاعر و ترانهسرای ایرانی. با اصالتی تهرانی در دزفول به دنیا آمده؛ بخش عمدۀ زندگیاش را (جز رفتوآمدهای مدامش به تهران) در بندرعباس گذرانده است. هم در شیوۀ سنتی و هم در شیوۀ جدید شعر گفته است، اما اغلب، با غزلهای خود، که بهلحاظ مضمون و تصویر به شعر نیمایی نزدیک است و برای زبان ساده و صمیمیاش شناخته شده است. بهمنی به امور چاپ و نشر نیز پرداخته و از اواخر دهۀ | شاعر و ترانهسرای ایرانی. با اصالتی تهرانی در دزفول به دنیا آمده؛ بخش عمدۀ زندگیاش را (جز رفتوآمدهای مدامش به تهران) در بندرعباس گذرانده است. هم در شیوۀ سنتی و هم در شیوۀ جدید شعر گفته است، اما اغلب، با غزلهای خود، که بهلحاظ مضمون و تصویر به شعر نیمایی نزدیک است و برای زبان ساده و صمیمیاش شناخته شده است. بهمنی به امور چاپ و نشر نیز پرداخته و از اواخر دهۀ 1340ش هم علاوه بر شعرگویی به ترانهسرایی روی آورد. کما اینکه از سالهای پیش از انقلاب تاکنون تعداد زیادی از ترانهها و غزلهایش توسط خوانندگان موسیقی پاپ و سنتی اجرا شدهاند. از جملۀ معروفترین این آثار، ترانههای خرچنگهای مردابی (با صدا و آهنگسازی حبیب محبیان)، دهاتی (با صدا و آهنگسازی شادمهر عقیلی)، رودخونهها (با صدای [[رامش]] و آهنگسازی صادق نجوکی) و بهار بهار (با صدا و آهنگسازی [[عبداللهی، ناصر (بندرعباس ۱۳۴۹ـ تهران ۱۳۸۵ش)|ناصر عبداللهی]] و [[شعبان خانی، تورج (تهران ۱۳۲۸ش)|تورج شعبانخانی]]) است. | ||
بهمنی طی | بهمنی طی دو دهۀ آخر زندگیاش در رأس یا عضو ارشد شوراهای شعر و ترانۀ دفتر موسیقی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و همچنین صداوسیمای جمهوری اسلامی بود و همچنین سابقۀ داوری در جشنوارههای شعر فجر و دیگر جوایز حکومتی را نیز در سوابقش داشت. وی به همراه شاعرانی چون [[منوچهر نیستانی]]، [[حسین منزوی]]، [[نوذر پرنگ (تهران ۱۳۱۶ ـ همان جا ۱۳۸۵ش)|نوذر پرنگ]] و [[سیمین بهبهانی]] از شاعرانی است که ضمن ایجاد تغییراتی در غزل سنتی باعث رونق دوبارۀ این قالب طی سالهای پس از انقلاب شدهاند. | ||