اوتریو، موریس (۱۸۸۳ـ۱۹۵۵): تفاوت میان نسخه‌ها

اوتریّو، موریس (۱۸۸۳ـ۱۹۵۵)(Utrillo, Maurice)

|خویشاوندان سرشناس =سوزان والادون (مادر)

نقاش فرانسوی. هنرمندی خودآموخته بود، و نخست از [[امپرسیونیسم|امپرسیونیست]]<ref>impressionist</ref>ها تأثیر گرفت، اما دیری نگذشت که نوعی سبک متمایز ساده‌نگارانه<ref>naive </ref> را با بهره‌گیری هوشمندانه از رنگ‌های بی‌طراوت و بی‌رمق پروراند. از زادگاهش پاریس منظره‌پردازی کرد، و در بسیاری از آن‌ها مونمارتر<ref>Montmartre </ref> را به‌تصویر کشید. پس از پشت‌‌سرنهادن دورۀ امپرسیونیستی، «دورۀ سفید» (ح ۱۹۰۹ـ۱۹۱۶) در هنرش آغاز شد، و از خیابان‌های محل تولدش مونمارتر، با دیوارهای گچی پوسته‌پوسته، نقاشی کرد.  

از حدود ۱۹۱۷ سبکش دگرگون شد، که رنگ‌های درخشان‌تر و طراحی ابتدایی‌تری مشخصۀ آن بود، ولی به‌تدریج به سبک پیشین خود بازگشت. نقاشی‌های او اغلب کارت‌پستالی، و القاکنندۀ تصویری شاعرانه از پاریس‌اند، گرچه بهترین آثارش واجد گزندگی تأثربرانگیزی‌اند و استفادۀ ظریفی از فضا را به‌نمایش می‌گذارند؛ تابلوی ''لاپلاس دو ترتر<ref>La Place du Tertre</ref>'' (ح ۱۹۱۱؛ نگارخانۀ تیت<ref>Tate Gallery</ref>، لندن) نمونه‌ای است از آن دست.

اوتریّو پسر سوزان والادونِ<ref>Suzanne Valadon</ref> نقاش بود. از نوجوانی علایمی از روان‌نژندی داشت که او را به‌سوی الکل سوق داد. به تشویق مادرش، برای درمان به نقاشی رو آورد. از ۱۹۰۳ به منظره‌پردازی از مونمانیی<ref>Montmagny</ref>، که مدّتی با مادرش در آن‌جا زندگی می‌کرد و نقاشی از کلیساها و روستاها از روی کارت‌پستال‌ها پرداخت.<br /> <!--11591300-->