میرزا ابوالحسن خان پیرنیا: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
میرزا ابوالحسن خان پیرنیا (نائین ۱۲۴۸ - شیراز ۱۳۱۸ش) | میرزا ابوالحسن خان پیرنیا (نائین ۱۲۴۸ - شیراز ۱۳۱۸ش) | ||
(ملقب به: معاضدالسلطنه) از رجال دورۀ [[مشروطه]]، دولتمرد دورۀ [[قاجاریه، سلسله|قاجار]] و رضا شاه پهلوی، پسر [[میرزا محمد باقر خان نایینی مشیرالملک|میرزا محمد باقر نائینی]] و برادرزادۀ [[مشیرالدوله، نصرالله خان ( ـ۱۳۲۸ق)|میرزا نصرالله خان مشیرالدوله]]، صدراعظم [[ | (ملقب به: معاضدالسلطنه) از رجال دورۀ [[مشروطه]]، دولتمرد دورۀ [[قاجاریه، سلسله|قاجار]] و رضا شاه پهلوی، پسر [[میرزا محمد باقر خان نایینی مشیرالملک|میرزا محمد باقر نائینی]] و برادرزادۀ [[مشیرالدوله، نصرالله خان ( ـ۱۳۲۸ق)|میرزا نصرالله خان مشیرالدوله]]، صدراعظم [[مظفرالدین شاه قاجار]]. پس از فراگیری خواندن و نوشتن در زادگاهش نائین، به تهران رفت و به واسطۀ عمویش وارد وزارت خارجه شد و ریاست دفتر سرکنسولی تفلیس و قفقاز را بر عهده گرفت. در 1322ق، به سمت سرکنسولی ایران در بادکوبه منصوب شد. | ||
با بهراهافتادن جنبش مشروطه، میرزا ابوالحسن خان راهی تهران شد و به یکی از مشروطهخواهان فعال بدل شد. پس از آن که کلنل لیاخوف روسی به دستور [[محمدعلی شاه قاجار (تبریز ۱۲۸۹ـ ایتالیا ۱۳۴۴ق)|محمدعلی شاه قاجار]] مجلس را به توپ بست و [[استبداد صغیر]] برقرار شد (1326ق)، او به اروپا سفر کرد و در لندن همراه با [[تقی زاده، حسن (تبریز ۱۲۵۷ـ تهران ۱۳۴۹ش)|حسن تقی زاده]] کمیتهای تشکیل داد و به تبلیغ علیه محمدعلی شاه پرداخت. پس از فتح تهران در 1327ق و خلع محمدعلی شاه از سلطنت و پیروزی مشروطهخواهان، میرزا ابوالحسن خان به ایران بازگشت و در دوره دوم، به عنوان نمایندهٔ گیلان وارد [[مجلس شورای ملی]] شد. پیش از اتمام دورۀ نمایندگیاش، نجفقلی خان صمصامالسلطنهٔ بختیاری او را در کابینه خود به جای محمدحسین دبیرالملک (که برای معالجه به اروپا رفته بود) به عنوان وزیر پست و تلگراف به مجلس معرفی کرد. پس از سقوط این کابینه، او در حدود سال 1332ق حاکم یزد شد و نزدیک به دو سال این سمت را عهدهدار بود و بعد راهی تهران شد. | با بهراهافتادن جنبش مشروطه، میرزا ابوالحسن خان راهی تهران شد و به یکی از مشروطهخواهان فعال بدل شد. پس از آن که کلنل لیاخوف روسی به دستور [[محمدعلی شاه قاجار (تبریز ۱۲۸۹ـ ایتالیا ۱۳۴۴ق)|محمدعلی شاه قاجار]] مجلس را به توپ بست و [[استبداد صغیر]] برقرار شد (1326ق)، او به اروپا سفر کرد و در لندن همراه با [[تقی زاده، حسن (تبریز ۱۲۵۷ـ تهران ۱۳۴۹ش)|حسن تقی زاده]] کمیتهای تشکیل داد و به تبلیغ علیه محمدعلی شاه پرداخت. پس از فتح تهران در 1327ق و خلع محمدعلی شاه از سلطنت و پیروزی مشروطهخواهان، میرزا ابوالحسن خان به ایران بازگشت و در دوره دوم، به عنوان نمایندهٔ گیلان وارد [[مجلس شورای ملی]] شد. پیش از اتمام دورۀ نمایندگیاش، نجفقلی خان صمصامالسلطنهٔ بختیاری او را در کابینه خود به جای محمدحسین دبیرالملک (که برای معالجه به اروپا رفته بود) به عنوان وزیر پست و تلگراف به مجلس معرفی کرد. پس از سقوط این کابینه، او در حدود سال 1332ق حاکم یزد شد و نزدیک به دو سال این سمت را عهدهدار بود و بعد راهی تهران شد. | ||