جبران، جبران خلیل (لبنان ۱۸۸۳ـ امریکا ۱۹۳۱): تفاوت میان نسخه‌ها

}}<p>(گاهی جِبران و جَبران تلفظ می‌شود) شاعر، نویسنده و نقاش مهاجر لبنانی. با خانواده‌اش به [[بوستون]] مهاجرت کرد و با تهی‌دستی به‌‌سر می‌برد. از ۱۸۹۷م تا ۱۸۹۹م، به‌قصد تکمیل زبان عربی خود، در [[لبنان]] بود. یک‌بار نیز به‌‌عنوان راهنمای خانواده‌ای انگلیسی به لبنان رفت. در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، مدت‌ها از دسترنج خواهرش ماریانا ارتزاق می‌کرد. در ۱۹۰۷م، ماری هَسِکل، صاحب یک مدرسۀ خصوصی دخترانه، شیفتۀ نقاشی‌های جبران شد و او را در حمایت خود گرفت و بدین‌ترتیب جبران توانست برای آموزش نقاشی به فرانسه برود. نقاشی مدرن را نمی‌پسندید و [[کوبیسم]] را دیوانگی می‌خواند. در اروپا، با آثار [[نیچه، فریدریش ویلهلم (۱۸۴۴ـ۱۹۰۰)|نیچه]] آشنا شد که تأثیر آن را در آثار ادبی بعدی او می‌بینیم. در ۱۹۱۰م، به بوستون برگشت و در ۱۹۱۲م به [[نیویورک]] رفت و در آن‌جا با رشید ایوب و نسیب عریضه و دیگران ملاقات کرد. برخی آثار عربی او عبارت‌اند از'' اشکی و لبخندی'' (۱۹۱۴م)؛'' موسیقی'' (۱۹۰۵م)، ''روان‌های سرکش'' (۱۹۰۸م)،'' بال‌های شکسته'' (۱۹۱۲م)، ''بدایع و طرایف'' (۱۹۲۳م). جبران آثاری نیز به انگلیسی دارد، ازجمله ''دیوانه''، ''پیشتاز''،'' پیامبر''، ''ماسه و کف''، ''مسیح''، ''خداوندان زمین''،'' باغ پیغمبر''. مهم‌ترین اثر جبران، ''پیامبر''، به زبان‌های بسیار، ازجمله زبان فارسی، ترجمه شده است و همچنان تجدید چاپ می‌شود.    </p>

<br>[[پرونده: 16033500.jpg | بندانگشتی|جُبران‌ خَليل جبران]]<!--16033500-->