بارو، ژان ـ لوئی: تفاوت میان نسخه‌ها

|گروه مقاله =تئاتر

بارو، ژان ـ لوئی (۱۹۱۰ـ۱۹۹۴م)(Barrault, Jean-Louis)

کارگردان تئاتر و بازیگر فرانسوی. در فیلم‌هایی همچون ''سمفونی رؤیایی<ref>''La Symphonie fantastique''</ref>'' (۱۹۴۲م)، ''چرخ و فلک<ref>''La Ronde''</ref>'' (۱۹۵۰م)، و در نقش باپتیست<ref>Baptiste </ref>، هنرمند [[پانتومیم]]، در فیلم کلاسیک ''بچه‌های بهشت<ref>''Les Enfants du Paradis''</ref>'' (۱۹۴۵م)، ساختۀ [[مارسل کارنه (۱۹۰۶ـ۱۹۹۶)|مارسل کارنه]]<ref>Marcel Carné</ref>، بازی کرده است. بارو از ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۶ تهیه‌کننده و مدیر تئاتر [[کمدی فرانسز]]<ref>Comédie Française</ref> بود و در ۱۹۴۶م با همکاری [[رنو، مادلن (۱۹۰۳ـ۱۹۹۴)|مادلن رنو]]<ref>Madeleine Renaud</ref>، همسرش، شرکت رنو بارو<ref>Compagnie Renaud Barrault</ref> را در تئاتر مارینیی<ref>Marigny Theatre</ref> تأسیس کرد. در ۱۹۵۸م مدیر تئاتر دو فرانس<ref>Théâtre de France</ref> (اودئون<ref>Odéon </ref> سابق) شد و نمایش‌های فراوانی را در آن‌جا بر روی صحنه برد، از جمله ''کرگدن<ref>''Rhinocéros'' </ref>''، اثر [[یونسکو، اوژن (۱۹۱۲ـ۱۹۹۴)|اوژن یونسکو]]<ref>Eugène Ionesco</ref>، که نقش اول را خود او به‌عهده داشت. در ۱۹۶۸م به دلیل بیانیه‌هایی که در شورش‌های دانشجویی این سال منتشر ساخت از سمت خود برکنار شد؛ دانشجویان در آن شورش‌ها ساختمان تئاتر را ویران کردند و از اتفاقات جالب توجه این‌که اجرای جدید برنامۀ افتتاحیۀ این تئاتر ''سرطلایی<ref>''Tête d’Or/Golden Head''</ref>''، اقتباسی از منظومۀ حماسی ''جوانان خشمگین<ref>''Angry Young Men''</ref>''، سرودۀ [[کلودل، پل (۱۸۶۸ـ۱۹۵۵)|کلودل]] آخرین برنامه بارو و رنو در آن‌جا بود. ولی در [[پاریس، شهر|پاریس]] و دیگر کشورهای جهان کار تئاتر را ادامه داد. از به یادماندنی‌ترین این نمایش‌ها، ''کریستوف کلمب<ref>''Christophe Colombe''</ref>''، اثر کلودل بود که بر روی عرشۀ کشتی ''سانتا ماریا<ref>''Santa Maria''</ref>'' اجرا شد: بادبان کشتی را برافراشتند و از آن همچون پردۀ بزرگ سینما استفاده کردند.