پرش به محتوا

بائو دایی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =بایو دایی
|عنوان =بائو دایی
|نام =Bao dai
|نام =Bao dai
|نام دیگر=
|نام دیگر=
خط ۷: خط ۷:
|نام مستعار=
|نام مستعار=
|لقب=
|لقب=
|زادروز=۱۹۱۳ م
|زادروز=۱۹۱۳م
|تاریخ مرگ=۱۹۹۷ م
|تاریخ مرگ=۱۹۹۷م
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
|ملیت=ویتنامی
|ملیت=ویتنامی
خط ۲۷: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}} بائو دائی (۱۹۱۳ـ۱۹۹۷)(Bao dai)<br/> [[File:12122600.jpg|thumb|بائو دائي]]
}} بائو دائی (۱۹۱۳ـ۱۹۹۷م)(Bao dai)<br/> [[File:12122600.jpg|thumb|بائو دائی]]


(نام اصلی: نگوین وین توی<ref>Neguyen Vinh Thuy
(نام اصلی: نگوین وین توی<ref>Neguyen Vinh Thuy


</ref>) امپراتور آنام<ref>Annam</ref> (حک: ۱۹۲۶ـ۱۹۴۵) و آخرین امپراتور ویتنام (حک: ۱۹۴۹ـ۱۹۵۵). فرزندِ امپراتور خای دین<ref> Khai Dinh </ref>. در فرانسه تحصیل کرد و بیشتر دورۀ جوانی خود را در این کشور گذراند. او خواهان اصلاحات و نوسازی ویتنام بود، اما نتوانست همکاری فرانسه را جلب کند. درخلال جنگ جهانی دوم، زیر نفوذ فرانسویان بود و از مارس ۱۹۴۵، با سیطَرِۀ ارتش ژاپن بر سراسر هندوچین<ref>Indochina </ref>، به‌منزلۀ زمامداری بی‌اختیار زیر نظر ژاپنی‌ها حکومت کرد. هوشی‌مین<ref>Ho Chi Minh</ref>، رهبر انقلاب و استقلال ویتنام پس از انقلاب اوت ۱۹۴۵، از او خواست تا از مقام خود کناره‌گیری کند و به‌عنوان شهروند در دولت جدید، سِمَت مشاور را برعهده بگیرد. بائو دائی به هنگ‌کنگ گریخت. در ۱۹۴۹ فرانسوی‌ها اصل استقلال ویتنام را پذیرفتند و بائو دائی در مه ۱۹۴۹ به ویتنام بازگشت''.'' در ۱۹۵۵ همه‌پرسی تبدیل ویتنام به جمهوری برگزار شد و درپی آن بائو دائی از کار کناره گرفت و برای ادامۀ زندگی به فرانسه بازگشت. شیوۀ زندگی بائو دائی سبب شد که او را «امپراتور عیاش» لقب دهند.
</ref>) امپراتور آنام<ref>Annam</ref> (حک: ۱۹۲۶ـ۱۹۴۵م) و آخرین امپراتور ویتنام (حک: ۱۹۴۹ـ۱۹۵۵م). فرزندِ امپراتور خای دین<ref> Khai Dinh </ref>. در فرانسه تحصیل کرد و بیشتر دورۀ جوانی خود را در این کشور گذراند. او خواهان اصلاحات و نوسازی ویتنام بود، اما نتوانست همکاری فرانسه را جلب کند. درخلال جنگ جهانی دوم، زیر نفوذ فرانسویان بود و از مارس ۱۹۴۵م، با سیطَرِۀ ارتش ژاپن بر سراسر هندوچین<ref>Indochina </ref>، به‌منزلۀ زمامداری بی‌اختیار زیر نظر ژاپنی‌ها حکومت کرد. هوشی‌مین<ref>Ho Chi Minh</ref>، رهبر انقلاب و استقلال ویتنام پس از انقلاب اوت ۱۹۴۵م، از او خواست تا از مقام خود کناره‌گیری کند و به‌عنوان شهروند در دولت جدید، سِمَت مشاور را برعهده بگیرد. بائو دائی به هنگ‌کنگ گریخت. در ۱۹۴۹م فرانسوی‌ها اصل استقلال ویتنام را پذیرفتند و بائو دائی در مه ۱۹۴۹م به ویتنام بازگشت''.'' در ۱۹۵۵م همه‌پرسی تبدیل ویتنام به جمهوری برگزار شد و درپی آن بائو دائی از کار کناره گرفت و برای ادامۀ زندگی به فرانسه بازگشت. شیوۀ زندگی بائو دائی سبب شد که او را «امپراتور عیاش» لقب دهند.


&nbsp;
&nbsp;
۴۷٬۷۳۶

ویرایش