پرش به محتوا

مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:


مونْش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴)(Munch, Edvard)<br/> [[File:38531900.jpg|thumb|تابلوي جيغ (1893)، اثر ادوارد مونش]] {{جعبه زندگینامه
مونْش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴م)(Munch, Edvard)<br/> {{جعبه زندگینامه
|عنوان =ادوارد مونش
|عنوان =ادوارد مونش
|نام =Edvard Munch
|نام =Edvard Munch
خط ۱۲: خط ۱۲:
|ملیت=نروژی
|ملیت=نروژی
|محل زندگی=
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیل در پاریس و برلین
|تحصیلات و محل تحصیل=پاریس و برلین
| شغل و تخصص اصلی =نقاش و گرافیست
| شغل و تخصص اصلی =نقاش و گرافیست
|شغل و تخصص های دیگر=
|شغل و تخصص های دیگر=
خط ۱۹: خط ۱۹:
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =جیغ (۱۸۹۳)
|آثار =جیغ (۱۸۹۳م)، خودنگاری (۱۸۹۵م)
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
|گروه مقاله =نگارگری و مجسمه سازی جهان
خط ۲۷: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}(يا: مونک) نقاش و گرافیست نروژی. تأثیر‌گذارترین هنرمند سبک اکسپرسیونیسم<ref>expressionism </ref> بود. نقاشی‌هایش بسیار پرهیجان، آکنده از رنگ‌های تند، شکل‌های کژ‌نما، و اغلب بیانگر حالات عاطفی حادّند، همچون ''جیغ''<ref>''The Scream''</ref> (۱۸۹۳)، که از مشهورترین آثار اوست. هنرش به دو مضمون غالب در دورۀ انحطاط<ref>decadence </ref> اواخر قرن ۱۹، یعنی مرگ و مسائل جنسی، اولویّت و قدرتی تازه بخشید. مونش در پاریس و برلین درس خواند، و نخستین آثار مهمش را در سال‌های ۱۸۹۲ـ۱۹۰۸ پدید آورد؛ در این زمان بیشتر در آلمان به‌سر ‌برد. نخست از سمبولیست<ref>Symbolist </ref>ها، و سپس از ون‌گوگ<ref>van Gogh </ref> و گوگن<ref>Gauguin </ref> تأثیر پذیرفت، و آن‌گاه سبک بیانی خاص خود را پروراند. ترکیب‌‌بندی‌هایش را به پهنه‌های وسیعی از رنگ غلیظ، خطوط محیطی پرپیچ‌وتاب، ضربه‌ قلم‌های خشن، و چهره‌ها و بدن‌های بی‌قواره تقلیل داد. نخستین نمایشگاه آثارش در برلین (۱۸۹۲)، در هنرمندان جوان آلمانی تأثیر بسیاری نهاد.''افریز زندگی''<ref>''Frieze of Life''</ref> (دهۀ ۱۸۹۰) که زنجیره‌ای از نقاشی‌های نمادین است، برخی از شاخص‌ترین آثار او را دربر دارد. مونش در ۱۹۰۸ دچار بحران روانی شد، و به نروژ بازگشت. دیوارنگاره‌هایی (۱۹۱۰ـ۱۹۱۵) در تالارهای اجتماعات دانشگاه اسلو<ref>Oslo University </ref>، ازجمله آثار متأخر اویند. چاپنقش سنگی‌<ref>lithograph </ref>اش با نام ''خودنگاری''<ref>''Self-Portrait''</ref> (۱۸۹۵) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art</ref> نگهداری می‌شود.
}}(يا: مونک) نقاش و گرافیست نروژی. تأثیر‌گذارترین هنرمند سبک [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism </ref> بود. نقاشی‌هایش بسیار پرهیجان، آکنده از رنگ‌های تند، شکل‌های کژ‌نما، و اغلب بیانگر حالات عاطفی حادّند، همچون ''جیغ''<ref>''The Scream''</ref> (۱۸۹۳م)، که از مشهورترین آثار اوست. هنرش به دو مضمون غالب در دورۀ انحطاط<ref>decadence </ref> اواخر قرن ۱۹م، یعنی مرگ و مسائل جنسی، اولویّت و قدرتی تازه بخشید. مونش در [[پاریس، شهر|پاریس]] و [[برلین]] درس خواند، و نخستین آثار مهمش را در سال‌های ۱۸۹۲ـ۱۹۰۸م پدید آورد؛ در این زمان بیشتر در [[آلمان]] به‌سر ‌برد. نخست از سمبولیست<ref>Symbolist </ref>ها، و سپس از [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref> و [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)|گوگن]]<ref>Gauguin </ref> تأثیر پذیرفت، و آن‌گاه سبک بیانی خاص خود را پروراند. ترکیب‌‌بندی‌هایش را به پهنه‌های وسیعی از رنگ غلیظ، خطوط محیطی پرپیچ‌وتاب، ضربه‌ قلم‌های خشن، و چهره‌ها و بدن‌های بی‌قواره تقلیل داد. نخستین نمایشگاه آثارش در برلین (۱۸۹۲م)، در هنرمندان جوان آلمانی تأثیر بسیاری نهاد. ''افریز زندگی''<ref>''Frieze of Life''</ref> (دهۀ ۱۸۹۰م) که زنجیره‌ای از نقاشی‌های نمادین است، برخی از شاخص‌ترین آثار او را دربر دارد. مونش در ۱۹۰۸م دچار بحران روانی شد، و به [[نروژ]] بازگشت. دیوارنگاره‌هایی (۱۹۱۰ـ۱۹۱۵م) در تالارهای اجتماعات دانشگاه اسلو<ref>Oslo University </ref>، ازجمله آثار متأخر اویند. چاپنقش سنگی‌<ref>lithograph </ref>اش با نام ''خودنگاری''<ref>''Self-Portrait''</ref> (۱۸۹۵م) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art</ref> نگهداری می‌شود.
 
[[پرونده:38531900-3.jpg|بندانگشتی|جیغ اثر ادوارد مونش]]
&nbsp;
&nbsp;


سرویراستار
۵۴٬۶۹۵

ویرایش