مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴): تفاوت میان نسخه‌ها

→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر

مونش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۱ دسامبر ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۵۵

۲ بایت اضافه‌شده ، ۱ سال پیش

بدون خلاصۀ ویرایش

دیداریویکی‌متن

Nazanin

سرویراستار

۵۴٬۶۹۵

ویرایش

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-مونْش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴م)(Munch, Edvard)<br/> {{جعبه زندگینامه
+{{جعبه زندگینامه
 |عنوان =ادوارد مونش
 |نام =Edvard Munch
@@ خط ۲۷: / خط ۲۷: @@
 |پست تخصصی =
 |باشگاه =
-}}(يا: مونک) نقاش و گرافیست نروژی. تأثیر‌گذارترین هنرمند سبک [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism </ref> بود. نقاشی‌هایش بسیار پرهیجان، آکنده از رنگ‌های تند، شکل‌های کژ‌نما، و اغلب بیانگر حالات عاطفی حادّند، همچون ''جیغ''<ref>''The Scream''</ref> (۱۸۹۳م)، که از مشهورترین آثار اوست. هنرش به دو مضمون غالب در دورۀ انحطاط<ref>decadence </ref> اواخر قرن ۱۹م، یعنی مرگ و مسائل جنسی، اولویّت و قدرتی تازه بخشید. مونش در [[پاریس، شهر|پاریس]] و [[برلین]] درس خواند، و نخستین آثار مهمش را در سال‌های ۱۸۹۲ـ۱۹۰۸م پدید آورد؛ در این زمان بیشتر در [[آلمان]] به‌سر ‌برد. نخست از سمبولیست<ref>Symbolist </ref>ها، و سپس از [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref> و [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)|گوگن]]<ref>Gauguin </ref> تأثیر پذیرفت، و آن‌گاه سبک بیانی خاص خود را پروراند. ترکیب‌‌بندی‌هایش را به پهنه‌های وسیعی از رنگ غلیظ، خطوط محیطی پرپیچ‌وتاب، ضربه‌ قلم‌های خشن، و چهره‌ها و بدن‌های بی‌قواره تقلیل داد. نخستین نمایشگاه آثارش در برلین (۱۸۹۲م)، در هنرمندان جوان آلمانی تأثیر بسیاری نهاد. ''افریز زندگی''<ref>''Frieze of Life''</ref> (دهۀ ۱۸۹۰م) که زنجیره‌ای از نقاشی‌های نمادین است، برخی از شاخص‌ترین آثار او را دربر دارد. مونش در ۱۹۰۸م دچار بحران روانی شد، و به [[نروژ]] بازگشت. دیوارنگاره‌هایی (۱۹۱۰ـ۱۹۱۵م) در تالارهای اجتماعات دانشگاه اسلو<ref>Oslo University </ref>، ازجمله آثار متأخر اویند. چاپنقش سنگی‌<ref>lithograph </ref>اش با نام ''خودنگاری''<ref>''Self-Portrait''</ref> (۱۸۹۵م) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art</ref> نگهداری می‌شود.
+}}
 [[پرونده:38531900-3.jpg|بندانگشتی|جیغ اثر ادوارد مونش]]
+مونْش، ادوارد (۱۸۶۳ـ۱۹۴۴م)(Munch, Edvard)<br/>
+(يا: مونک) نقاش و گرافیست نروژی. تأثیر‌گذارترین هنرمند سبک [[اکسپرسیونیسم (هنر)|اکسپرسیونیسم]]<ref>expressionism </ref> بود. نقاشی‌هایش بسیار پرهیجان، آکنده از رنگ‌های تند، شکل‌های کژ‌نما، و اغلب بیانگر حالات عاطفی حادّند، همچون ''جیغ''<ref>''The Scream''</ref> (۱۸۹۳م)، که از مشهورترین آثار اوست. هنرش به دو مضمون غالب در دورۀ انحطاط<ref>decadence </ref> اواخر قرن ۱۹م، یعنی مرگ و مسائل جنسی، اولویّت و قدرتی تازه بخشید. مونش در [[پاریس، شهر|پاریس]] و [[برلین]] درس خواند، و نخستین آثار مهمش را در سال‌های ۱۸۹۲ـ۱۹۰۸م پدید آورد؛ در این زمان بیشتر در [[آلمان]] به‌سر ‌برد. نخست از سمبولیست<ref>Symbolist </ref>ها، و سپس از [[ون گوگ، ونسان (۱۸۵۳ـ۱۸۹۰)|ون‌گوگ]]<ref>van Gogh </ref> و [[گوگن، پل (۱۸۴۸ـ۱۹۰۳)|گوگن]]<ref>Gauguin </ref> تأثیر پذیرفت، و آن‌گاه سبک بیانی خاص خود را پروراند. ترکیب‌‌بندی‌هایش را به پهنه‌های وسیعی از رنگ غلیظ، خطوط محیطی پرپیچ‌وتاب، ضربه‌ قلم‌های خشن، و چهره‌ها و بدن‌های بی‌قواره تقلیل داد. نخستین نمایشگاه آثارش در برلین (۱۸۹۲م)، در هنرمندان جوان آلمانی تأثیر بسیاری نهاد. ''افریز زندگی''<ref>''Frieze of Life''</ref> (دهۀ ۱۸۹۰م) که زنجیره‌ای از نقاشی‌های نمادین است، برخی از شاخص‌ترین آثار او را دربر دارد. مونش در ۱۹۰۸م دچار بحران روانی شد، و به [[نروژ]] بازگشت. دیوارنگاره‌هایی (۱۹۱۰ـ۱۹۱۵م) در تالارهای اجتماعات دانشگاه اسلو<ref>Oslo University </ref>، ازجمله آثار متأخر اویند. چاپنقش سنگی‌<ref>lithograph </ref>اش با نام ''خودنگاری''<ref>''Self-Portrait''</ref> (۱۸۹۵م) در موزۀ هنرهای معاصر تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art</ref> نگهداری می‌شود.
 &nbsp;