کالدرون گواردیا، رافائل آنخل: تفاوت میان نسخه‌ها

}}سیاستمدار، و رئیس‌جمهور کوستاریکا (۱۹۴۰ـ۱۹۴۴). اصلاحات تأمین اجتماعی را در کشور به‌اجرا گذاشت. امتناع او از قبول شکست در انتخابات ریاست ‌جمهوری ۱۹۴۸ سبب جنگ داخلی شد. او که با رأی مردم (۱۹۴۰) انتخاب شده ‌بود، قوانین کار و تأمین اجتماعی را به‌اجرا گذاشت و از حمایت راست‌گرایان و چپ‌گرایان کمونیست برخوردار شد و در جنگ جهانی دوم از متفقین حمایت کرد. تئودورو پیکادو<ref>Teodoro Picado</ref>، همکار نزدیک کالدرون جانشین او شد (۱۹۴۴ـ۱۹۴۸‌). در انتخابات ریاست ‌جمهوری ۱۹۴۸ کالدرون از اوتیلیو اولاته<ref>Otilio Ulate  

 

</ref> شکست خورد. تلاش‌های پیکادو برای باطل‌کردن نتیجۀ انتخابات به جنگ داخلی انقلابی منجر شد که سبب تبعید پیکادو و کالدرون شد و خوزه فیگرس<ref>José Figueres </ref> به‌قدرت رسید. کالدرون بخشی از تحصیلات خود را در بلژیک انجام داد و در کوستاریکا، پیش از ورود به عرصۀ سیاست (۱۹۳۴) طبابت می‌کرد. برای پیشبرد اصلاحات در زمینۀ مسکن و بهداشت تلاش فراوان کرد، و به‌ترتیب نایب‌رئیس و رئیس کنگرۀ کوستاریکا در ۱۹۳۵ و ۱۹۳۹، و همچنین رهبر حزب جمهوری‌خواه، یا کالدریستا<ref>Calderista</ref>، بود.