پرش به محتوا

پوئیس، جان کوپر: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:13214800.jpg|بندانگشتی|جان کوپر پوییس]]{{جعبه زندگینامه
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =جان کوپر پوییس
|عنوان =جان کوپر پوئیس
|نام =John Cowper Powys
|نام =John Cowper Powys
|نام دیگر=
|نام دیگر=
خط ۶: خط ۶:
|نام مستعار=
|نام مستعار=
|لقب=
|لقب=
|زادروز=1872
|زادروز=1872م
|تاریخ مرگ=1963
|تاریخ مرگ=1963
|دوره زندگی=
|دوره زندگی=
خط ۲۶: خط ۲۶:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}پوئیس، جان کوپر (۱۸۷۲ـ۱۹۶۳)(Powys, John Cowper)
}}[[پرونده:13214800.jpg|بندانگشتی|جان کوپر پوئیس]]پوئیس، جان کوپر (۱۸۷۲ـ۱۹۶۳م)(Powys, John Cowper)


رمان‌نویس انگلیسی. کتاب‌های تمثیلی و شهوانی او مشتمل‌اند بر ''وولف سالِنت''<ref>''Wolf Solent''</ref> (۱۹۲۹) و ''ماجرای عشقی در گلاستون‌بری''<ref>''A Glastonbury Romance'' </ref> (۱۹۳۳)؛ رمان ''اوون گلنداور''<ref>''Owen Glendower''</ref> (۱۹۴۰) نیز موفق‌ترین رمان تاریخی اوست. یکی از شش برادری بود که از آن بین، تئودور فرانسیس پوئیس<ref>Theodore Francis Powys</ref> (۱۸۷۵ـ۱۹۵۳) به‌خاطر نوشتن رمان ''شراب ناب آقای وِستون''<ref>''Mr Weston’s Good Wine'' </ref> (۱۹۲۷) شهرت دارد و برادر دیگر او [[پوییس، لولین (۱۸۸۴ـ۱۹۳۹)|لِولین پوئیس]]<ref>Llewelyn Powys</ref> نویسندۀ مقاله، «رمان و زندگی‌نامه» بود. در کیمبریج تحصیل کرد. ۴۰ سال مدرس کلاس‌های آزاد دانشگاه بود، که ۳۰ سال از آن را در ایالات متحدۀ امریکا سپری کرد. اگرچه او فعالیت ادبی خود را با شعر آغاز کرد، ولی شهرتش بیشتر مرهون رمان‌های بلند اوست. او از نظر تأکید بر اهمیت رابطۀ شهوانی در زندگی امروزی، مشترکات زیادی با [[دیوید هربرت لارنس|دی اِیچ لارنس]]<ref>D H Lawrence</ref> و اِل اِچ مایرز<ref>L H Myers</ref> دارد. پوئیس کتاب‌های بسیاری در زمینۀ نقد ادبی و فلسفۀ اجتماعی منتشر کرده است. برخی مقالات او عبارت‌اند از ''معنی فرهنگ''<ref>''The Meaning of Culture''</ref> (۱۹۲۹)، ''دفاع از لذت جنسی''<ref>''In Defence of Sensuality'' </ref> (۱۹۳۰)، ''لذات ادبیات''<ref>''The Pleasures of Literature'' </ref> (۱۹۳۸) و ''هنر پیر شدن''<ref>''The Art of Growing Old''</ref> (۱۹۴۴). پژوهش‌هایی نیز دربارۀ [[داستایوسکی، فیودور (۱۸۲۱ـ۱۸۸۱)|داستایوسکی]]<ref> Dostoevsky</ref> (۱۹۴۷) و [[رابله، فرانسوا (ح ۱۴۹۵م ـ۱۵۵۳)|رابله]]<ref> Rabelais</ref> (۱۹۴۸) نوشت. بیشتر کتاب‌های پوئیس در اواخر دهۀ ۱۹۹۰ تجدید چاپ شدند و محبوبیت او بار دیگر احیا شد.
رمان‌نویس انگلیسی. کتاب‌های تمثیلی و شهوانی او مشتمل‌اند بر ''وولف سالِنت''<ref>''Wolf Solent''</ref> (۱۹۲۹م) و ''ماجرای عشقی در گلاستون‌بری''<ref>''A Glastonbury Romance'' </ref> (۱۹۳۳م)؛ رمان ''اوون گلنداور''<ref>''Owen Glendower''</ref> (۱۹۴۰م) نیز موفق‌ترین رمان تاریخی اوست. یکی از شش برادری بود که از آن بین، تئودور فرانسیس پوئیس<ref>Theodore Francis Powys</ref> (۱۸۷۵ـ۱۹۵۳) به‌خاطر نوشتن رمان ''شراب ناب آقای وِستون''<ref>''Mr Weston’s Good Wine'' </ref> (۱۹۲۷م) شهرت دارد و برادر دیگر او [[پوییس، لولین (۱۸۸۴ـ۱۹۳۹)|لِولین پوئیس]]<ref>Llewelyn Powys</ref> نویسندۀ مقاله، «رمان و زندگی‌نامه» بود. در کیمبریج تحصیل کرد. ۴۰ سال مدرس کلاس‌های آزاد دانشگاه بود، که ۳۰ سال از آن را در ایالات متحدۀ امریکا سپری کرد. اگرچه او فعالیت ادبی خود را با شعر آغاز کرد، ولی شهرتش بیشتر مرهون رمان‌های بلند اوست. او از نظر تأکید بر اهمیت رابطۀ شهوانی در زندگی امروزی، مشترکات زیادی با [[دیوید هربرت لارنس|دی اِیچ لارنس]]<ref>D H Lawrence</ref> و اِل اِچ مایرز<ref>L H Myers</ref> دارد. پوئیس کتاب‌های بسیاری در زمینۀ نقد ادبی و فلسفۀ اجتماعی منتشر کرده است. برخی مقالات او عبارت‌اند از ''معنی فرهنگ''<ref>''The Meaning of Culture''</ref> (۱۹۲۹م)، ''دفاع از لذت جنسی''<ref>''In Defence of Sensuality'' </ref> (۱۹۳۰م)، ''لذات ادبیات''<ref>''The Pleasures of Literature'' </ref> (۱۹۳۸م) و ''هنر پیر شدن''<ref>''The Art of Growing Old''</ref> (۱۹۴۴م). پژوهش‌هایی نیز دربارۀ [[داستایوسکی، فیودور (۱۸۲۱ـ۱۸۸۱)|داستایوسکی]]<ref> Dostoevsky</ref> (۱۹۴۷م) و [[رابله، فرانسوا (ح ۱۴۹۵م ـ۱۵۵۳)|رابله]]<ref> Rabelais</ref> (۱۹۴۸م) نوشت. بیشتر کتاب‌های پوئیس در اواخر دهۀ ۱۹۹۰م تجدید چاپ شدند و محبوبیت او بار دیگر احیا شد.


&nbsp;
&nbsp;
۴۷٬۷۳۶

ویرایش