میخائیل وروبل: تفاوت میان نسخه‌ها

|نام اصلی=

}}[[پرونده:2042164841.jpg|جایگزین=دیو نشسته (اثری از وروبل)|بندانگشتی|340x340پیکسل|دیو نشسته (اثری از وروبل)]](نام کامل: میخائیل الکساندروویچ وروبل<ref>Mikhail Aleksandrovich Vrubel</ref>) نقاش، طراح، معلم، مجسمه‌ساز و تصویرگر روسی. از برجسته‌ترین هنرمندان وابسته به جنبش [[سمبولیسم (هنر)|سمبولیسم]] به شمار می‌آید. در مقام یک معلم آگاه و شایسته توانست نسلی از هنرمندان پیشتاز را در روسیه پرورش دهد. او خیلی زود سنت [[واقع گرایی|واقع‌گرایی]] روسی را پشت سر گذاشت. از زمانی که کار مرمت دیوارنگاره‌های بیزانسی [[کیف، شهر|کیف]] را سفارش گرفت، تحقیقاتی را دربارۀ تجزیه و تحلیل تصویری آغاز کرد. سپس، پی‌گیرانه دست به تجربه‌های تازه برای حل مسائل ساختار تجسمی زد؛ و در زمینه‌های نقاشی، طراحی برای صحنه، و تصویرگری کتاب قریحۀ سرشار و خلاقیت نبوغ‌آمیز خویش را نشان داد. برخی از کارهایش (مثلاً: ''دیو نشسته''<ref>''The Demon Seated''</ref> - ۱۸۹۰)، پیش‌درآمدی بر آثار [[کوبیسم|کوبیست]] و [[فتوریسم|فتوریست]] در اروپای غربی محسوب می‌شوند. با این حال، او در زمان حیات هیچ‌گاه مقبولیت عام نیافت.  

وروبل شخصیتی چندوجهی بود. او بسیار سفر کرد و بارها از مراکز هنری جهان (در ایتالیا، فرانسه، آلمان، یونان و سوئیس) بازدید کرد. وی با نگرشی فلسفی که بسیار متأثر از آرای [[کانت، ایمانویل (۱۷۲۴ـ۱۸۰۴)|کانت]] بود، ضمن بازدید از بسیاری از گالری‌ها، مطالعۀ تاریخ و دیدار با شخصیت‌های بسیاری، وجود انسان و جنبه‌های اخلاقی و فلسفی زندگی را موضوع اصلی کار خود قرار داد.  

در خانواده‌ای که اصالتاً لهستانی بودند متولد شد. سال 1875 به خواست پدرش در دانشگاه ایالتی سن پترزبورگ مشغول به تحصیل رشتۀ حقوق شد که به دلیل بی‌علاقگی و بالاجبار آن را با نمره و امتیاز خیلی پایین به پایان رساند. طی سال‌های آغازین دهۀ 1880 در آکادمی امپراتوری هنر<ref>Imperial Academy of Arts</ref> تحصیل کرد، سپس برای مطالعۀ هنر بیزانسی و مسیحی به کیف رفت. در این دوره نقاشی‌های دیواری و نمادهای کلیسای سنت سیریل<ref>St. Cyril's church</ref> را نقاشی کرد و همچنین 150 نقاشی برای بازسازی شکل یک فرشته در گنبد کلیسای جامع سنت سوفیا<ref>St. Sophia Cathedral</ref> کشید. سال 1896، با خوانندۀ مشهور نادژدا زابلا-وروبل<ref>Nadezhda Zabela-Vrubel</ref> ازدواج کرد و این زن طی چندسال بعد، تا پیش از نابینا شدن و اوج گرفتن بیماری روانی‌اش، مدل برخی از کارهایش شد. وربل سرانجام نیز در انتهای 5 سال بستری بودنش در کلینیک‌های روان‌پزشکی، به سبب همین بیماری از پای درآمد. وی با چند گروه مترقی روس - از جمله، دنیای هنر<ref>دنیای هنر/ Mir iskusstva: نام انجمن، سازمان نمایشگاهی، و نشریه‌ای که در پترزبورگ شکل گرفت (1898م) و همانندی‌هایی با گروه [[نبی ها|نبی‌ها]] داشت و جنبشی در هنر قرن 20 روسیه ایجاد کرد. هنرمندان، شاعران و موسیقیدانانی که گرد هم آمده بودند، در مخالفت با ملی‌گرایی متعصبانۀ نقاشان سیار، به جریان‌های هنر معاصر اروپایی توجه کردند. [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)|سرگی دیاگیلف]]، الکساندر بنوآ (Alexander Benois)، بوریس کوستودیف (Boris Kustodiev) و [[باکست، لیون (۱۸۶۶ـ۱۹۲۴)|لئون باکست]] از جمله اعضای برجستۀ این گروه بودند. انتشار مجلۀ آنها پنج سال ادامه یافت.</ref> ـ همکاری داشت.   

از جمله دیگر نقاشی‌هایش: ''فالگیر'' (۱۸۸۵).