پرش به محتوا

آردن، جان (۱۹۳۰ـ۲۰۱۲): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱۴: خط ۱۴:
|محل زندگی=
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=کینگز کالج دانشگاه کیمبریج، معماری دانشکده هنر ادینبورگ  
|تحصیلات و محل تحصیل=کینگز کالج دانشگاه کیمبریج، معماری دانشکده هنر ادینبورگ  
| شغل و تخصص اصلی =نمایش نامه نویس
| شغل و تخصص اصلی =نمایش‌نامه‌نویس
|شغل و تخصص های دیگر=
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|سبک =
خط ۲۰: خط ۲۰:
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =
|جوایز و افتخارات =
|آثار =رقص گروهبان ماسگریو (۱۹۵۹)؛ جزیره زورمندان (۱۹۷۳)  
|آثار =رقص گروهبان ماسگریو (۱۹۵۹م)؛ جزیره زورمندان (۱۹۷۳م)  
|خویشاوندان سرشناس =مارگارتا دارسی (همسر)
|خویشاوندان سرشناس =مارگارتا دارسی (همسر)
|گروه مقاله =تیاتر
|گروه مقاله =تئاتر
|دوره =
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|فعالیت های مهم =
خط ۳۱: خط ۳۱:
[[پرونده:10085300.jpg|بندانگشتی|جان آردن]]
[[پرونده:10085300.jpg|بندانگشتی|جان آردن]]


نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. نخستین نمایش‌نامه‌هایش، ''رقص گروهبان ماسگریو''<ref>Serjeant Musgrave’s Dance</ref>&nbsp;(۱۹۵۹) و ''خر نوانخانه''<ref>The Workhouse Donkey</ref>&nbsp;(۱۹۶۳)، دربردارندۀ انتقاد‌های اجتماعی بی‌پرده‌ای‌اند و تأثیر برشت<ref>Brecht</ref>&nbsp;را نشان می‌دهند. آثار بعدی او، که اغلب با همکاری مارگارتا دارسی<ref>Margaretta D’Arcy</ref>، همسرش، نوشته شده‌اند، بیانگر نگرانی فزاینده از موقعیت سیاسی در ایرلند شمالی و نارضایتی از دنیای تئاتر حرفه‌ای<ref>professional theatre</ref>&nbsp;و برخوردار از&nbsp;یارانه<ref>subsidized</ref>اند. آردن در [[بارنزلی]]<ref>Barnsley</ref>&nbsp;به‌دنیا آمد و در کینگز کالج<ref>King’s College</ref>&nbsp;[[دانشگاه کیمبریج]] و دانشکدۀ هنر ادینبورگ<ref>Edinburgh College of Art</ref>&nbsp;درس خواند و از همین دانشکده در رشته [[معماری]] فارغ‌التحصیل شد. نخست با نوشتن نمایش‌نامۀ برگزیدۀ رادیویی ''زندگی انسان''<ref>The Life of Man</ref>&nbsp;(۱۹۵۶) جلب توجه کرد. پس از آن، ''آب‌های بابل''<ref>The Waters of Babylon</ref>&nbsp;(۱۹۵۷) و ''مثل خوک‌ها زندگی کن''<ref>Live Like Pigs</ref>&nbsp;(۱۹۵۸) را نوشت که هر دو در [[رویال کورت، تیاتر|تئاتر رویال کورت]]<ref>Royal Court Theatre</ref>&nbsp;اجرا شدند. '<nowiki/>'''رقص گروهبان ماسگریو'<nowiki/>''' کلاً نخستین اثر درخشان او برشمرده می‌شود؛ این اثر از واقعیت‌های جنگ و تلاش ناموفق گروهی از سربازان فراری برای زدن ضربه مؤثر به مُجرمان ترغیب‌کنندۀ جنگ سخن می‌گوید. نمایش‌نامه‌های بعدیش عبارت‌اند از ''پناهگاه شاد''<ref>The Happy Haven</ref>&nbsp;(۱۹۶۰، با همکاری مارگارتا دارسی)، ''آخرین شب‌بخیر آرمسترانگ''<ref>Armstrong’s Last Goodnight</ref>&nbsp;(۱۹۶۴) که بسط جسورانۀ تکنیک‌ها و موضوعاتِ سیاسی '<nowiki/>'''رقص گروهبان ماسگریو'<nowiki/>''' است و ''آزادی چپ‌روانه''<ref>Left-handed Liberty</ref>&nbsp;(۱۹۶۵). ''جزیرۀ زورمندان''<ref>The Island of the Mighty</ref>، در ۱۹۷۳ که گروه بازیگران [[رویال شکسپیر، کمپانی|کمپانی رویال شکسپیر]]<ref>Royal Shakespeare Company</ref>&nbsp;آن را اجرا کردند، بحث‌های بسیاری برانگیخت.
نمایش‌نامه‌نویس انگلیسی. نخستین نمایش‌نامه‌هایش، ''رقص گروهبان ماسگریو''<ref>''Serjeant Musgrave’s Dance''</ref> (۱۹۵۹م) و ''خر نوانخانه''<ref>''The Workhouse Donkey''</ref> (۱۹۶۳م)، دربردارندۀ انتقاد‌های اجتماعی بی‌پرده‌ای‌اند و تأثیر [[برتولت برشت|برشت]]<ref>Brecht</ref> را نشان می‌دهند. آثار بعدی او، که اغلب با همکاری مارگارتا دارسی<ref>Margaretta D’Arcy</ref>، همسرش، نوشته شده‌اند، بیانگر نگرانی فزاینده از موقعیت سیاسی در ایرلند شمالی و نارضایتی از دنیای تئاتر حرفه‌ای<ref>professional theatre</ref> و برخوردار از [[یارانه]]<ref>subsidized</ref>اند. آردن در [[بارنزلی]]<ref>Barnsley</ref> به‌دنیا آمد و در کینگز کالج<ref>King’s College</ref> [[دانشگاه کیمبریج]] و دانشکدۀ هنر ادینبورگ<ref>Edinburgh College of Art</ref> درس خواند و از همین دانشکده در رشته [[معماری]] فارغ‌التحصیل شد. نخست با نوشتن نمایش‌نامۀ برگزیدۀ رادیویی ''زندگی انسان''<ref>''The Life of Man''</ref> (۱۹۵۶م) جلب توجه کرد. پس از آن، ''آب‌های بابل''<ref>''The Waters of Babylon''</ref> (۱۹۵۷م) و ''مثل خوک‌ها زندگی کن''<ref>''Live Like Pigs''</ref> (۱۹۵۸م) را نوشت که هر دو در [[تئاتر رویال کورت]]<ref>Royal Court Theatre</ref> اجرا شدند. ''رقص گروهبان ماسگریو'' کلاً نخستین اثر درخشان او برشمرده می‌شود؛ این اثر از واقعیت‌های جنگ و تلاش ناموفق گروهی از سربازان فراری برای زدن ضربه مؤثر به مُجرمان ترغیب‌کنندۀ جنگ سخن می‌گوید. نمایش‌نامه‌های بعدیش عبارت‌اند از ''پناهگاه شاد''<ref>''The Happy Haven''</ref> (۱۹۶۰م، با همکاری مارگارتا دارسی)، ''آخرین شب‌بخیر آرمسترانگ''<ref>''Armstrong’s Last Goodnight''</ref> (۱۹۶۴م) که بسط جسورانۀ تکنیک‌ها و موضوعاتِ سیاسی ''رقص گروهبان ماسگریو'' است و ''آزادی چپ‌روانه''<ref>''Left-handed Liberty''</ref> (۱۹۶۵م). ''جزیرۀ زورمندان''<ref>''The Island of the Mighty''</ref>، در ۱۹۷۳م که گروه بازیگران [[رویال شکسپیر، کمپانی|کمپانی رویال شکسپیر]]<ref>Royal Shakespeare Company</ref> آن را اجرا کردند، بحث‌های بسیاری برانگیخت.


&nbsp;
&nbsp;
۴۷٬۳۱۳

ویرایش