پرش به محتوا

ساقیا برخیز و درده جام را: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:2042159656.jpg|جایگزین=متن غزل به خط نستعلیق|بندانگشتی|متن غزل به خط نستعلیق]]
[[پرونده:2042159656.jpg|جایگزین=متن غزل به خط نستعلیق|بندانگشتی|متن غزل به خط نستعلیق]]
مصرع آغازین یکی از غزل‌های [[شمس الدین محمد حافظ|حافظ]]، با مطلع ساقیا برخیز و درده جام را/ خاک بر سر کن غم ایام را. این غزل در نسخه‌ی تصحیح [[محمد قزوینی|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 9بیت است و در [[بحر رمل]] مسدس محذوف (فاعلاتن فاعلاتن فاعلن) سروده شده است.  
مصرع آغازین یکی از غزل‌های [[حافظ، شمس الدین محمد ( ـ شیراز ۷۹۲/۷۹۱ق)|حافظ]]، با مطلع ساقیا برخیز و درده جام را/ خاک بر سر کن غم ایام را. این غزل در نسخه‌ی تصحیح [[محمد قزوینی|علامه قزوینی]]، [[غنی، قاسم (سبزوار ۱۲۷۲ـ امریکا ۱۳۳۱ش)|غنی]] مشتمل بر 9بیت است و در [[بحر رمل]] مسدس محذوف (فاعلاتن فاعلاتن فاعلن) سروده شده است.  


حافظ در سرودن این غزل به غزلی از [[خواجوی کرمانی، محمود بن علی (کرمان ۶۸۹ـ شیراز ۷۵۳ق)|خواجوی کرمانی]] (که یک رکن عروضی بیش‌تر دارد) نظر داشته است. مطلع غزل خواجو چنین است: ساقیا وقت صبوح آمد بیاور جام را/ می‌پرستانیم درده باده‌ی گل‌فام را.
حافظ در سرودن این غزل به غزلی از [[خواجوی کرمانی، محمود بن علی (کرمان ۶۸۹ـ شیراز ۷۵۳ق)|خواجوی کرمانی]] (که یک رکن عروضی بیش‌تر دارد) نظر داشته است. مطلع غزل خواجو چنین است: ساقیا وقت صبوح آمد بیاور جام را/ می‌پرستانیم درده باده‌ی گل‌فام را.
۴۷٬۹۱۲

ویرایش