هررا، فرانسیسکو د (۱۵۷۶ـ۱۶۵۶): تفاوت میان نسخه‌ها

هِرِرا، فرانسیسکو دِ (۱۵۷۶ـ۱۶۵۶م)(Herrera, Francisco de)<br/> {{جعبه زندگینامه

</ref>» بود. دیوارنگاره<ref> fresco </ref> و صحنه‌های تاریخی، نقاشی می‌کرد. آثارش بازنمودِ گذر از [[مانریسم]] (شیوه‌گری)<ref>Mannerism</ref> به [[باروک]]<ref> baroque</ref> در [[اسپانیا]] است. به شیوه‌ای زمخت و خشن هنرآفرینی می‌کرد، که نشانه‌هایی از نقاشی‌های آغازین [[ولاسکز، دیه گو رودریگس (۱۵۹۹ـ۱۶۶۰)|دیه‌گو ولاسکز]]<ref> Diego Velázquez </ref>، معروف به «تصاویر آشپزخانه‌ای<ref>kitchen pictures</ref>»، در آن‌ها بازیافتنی است؛ نخست نزد ولاسکز هنر آموخت. پدرِ فرانسیسکو دِ هِررای کهتر<ref>Francisco de Herrera the Younger  

</ref> (۱۶۲۲ـ۱۶۸۵م) بود. زمانی‌که به ضرب سکۀ تقلبی متهم شد، به کالج یسوعیان<ref>Jesuits’ College</ref> در [[سویل، شهر|سویل]]<ref> Seville </ref> پناه برد، و در آن‌جا پردۀ ''قدیس هِرمنگلید در جلال ابدی''<ref>''St Hermengild in Glory'' </ref> را کشید، که بدین‌وسیله [[فیلیپ چهارم (۱۲۶۸ـ۱۳۱۴م)|فیلیپ چهارم]]<ref>Philip IV </ref> او را عفو کرد. فرانسیسکو دِ هررّای کهتر شاگرد پدرش بود و از بی‌رحمی و تندخویی پدر به رم گریخت. هررای کهتر در نقاشی از نقش اشیا، گل، میوه، و ماهی مهارت داشت، لیکن دیوارنگاره نیز پدید آورد، و در اواخر عمر تک‌چهر‌ه‌سازی نیز می‌کرد. در ۱۶۶۰م معاون سرپرست آکادمی در سویل شد و نزد [[موریلیو، بارتولومه (ح ۱۶۱۸ـ۱۶۸۲)|موریلیو]]<ref>Murillo

</ref> به‌کار پرداخت. نقاشی [[فرانسیسکو بورجا، قدیس (۱۵۱۰ـ۱۵۷۲)|قدّیس فرانسیس]]<ref> St Francis </ref> در کلیسای جامع سویل<ref>Seville Cathedral</ref> از آثار اوست؛ پردۀ ''معراج مریم عذرا''<ref>''Assumption of the Virgin'' </ref> در کلیسای آتوچا<ref>Atocha</ref> در مادرید سبب انتصابش به مقام نقاش مخصوص شاه شد.