پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳): تفاوت میان نسخه‌ها

پیکاسو، پابلو (۱۸۸۱ـ۱۹۷۳م)(Picasso, Pablo)<br /> {{جعبه زندگینامه

|آثار =دوشیزگان آوینیون (۱۹۰۷م)، پنجره گشوده بر خیابان پنتی یور (۱۹۲۰م)، گرنیکا (۱۹۳۷م)، میمون و فرزندش (۱۹۵۱م)

هنرمند اسپانیایی. بیشتر در [[فرانسه]] هنرآفرینی کرد. از نوآورترین و پرکارترین هنرمندان قرن ۲۰م بود. دو دورۀ آغازین کارش، مشهور به دورۀ آبی<ref>Blue Period</ref> (۱۹۰۱ـ۱۹۰۴م)، و دورۀ صورتی<ref>Rose Period </ref> (۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م)، به نقاشی انقلابی ''دوشیزگان آوینیون''<ref>''Les Demoiselles d’Avignon'' </ref> (۱۹۰۷م؛ [[موزه هنر مدرن|موزۀ هنر مدرن]] [[نیویورک]]<ref>Museum of Modern Art, New York </ref>) انجامید که راه را برای [[کوبیسم]]<ref>cubism </ref> هموار کرد. در اوایل دهۀ ۱۹۲۰م، از سرآمدان جنبش [[سورریالیسم|سوررئالیسم]]<ref>surrealism</ref> به‌شمار می‌رفت. از دهۀ ۱۹۳۰م با مجسمه‌سازی، سفالگری، و گرافیک طبع‌آزمایی کرد. از پرآوازه‌ترین نقاشی‌هایش ''[[گرنیکا]]''<ref>''Guernica''</ref> (۱۹۳۷م؛ موزۀ رِینا سوفیا<ref> Reina Sofia </ref>، [[مادرید، شهر|مادرید]]) درخور ذکر است که تصویری است دربارۀ بمباران غیرنظامیان در [[جنگ داخلی اسپانیا]]<ref>Spanish Civil War </ref>. شماری از نقاشی‌ها، ازجمله ''پنجرۀ گشوده بر خیابان پنتی‌یور''<ref>''Fenêtre Ouverts Sor La Rue de Penthièvre''</ref> (۱۹۲۰م)، و چاپنقش‌ها، و نیز مجسمه‌ای برنزی<ref>bronze</ref> از او با نام ''میمون و فرزندش''<ref>''Baboon & Young'' </ref> (۱۹۵۱م) در [[موزه هنرهای معاصر|موزۀ هنرهای معاصر]] تهران<ref>Tehran Museum of Contemporary Art </ref> نگهداری می‌شوند.  

پیکاسو در ۱۹۰۰م به [[پاریس، شهر|پاریس]] رفت، و از ۱۹۰۴م در آن شهر ماندگار شد. در آغاز همچون [[دگا، ادگار (۱۸۳۴ـ۱۹۱۷)|دگا]]<ref>Degas </ref> و [[تولوز لوترک، هانری (۱۸۶۴ـ۱۹۰۱)|تولوز لوترک]]<ref>Toulouse-Lautrec </ref> بر مضامین اجتماعی تمرکز داشت، اما بین سال‌های ۱۹۰۱ و ۱۹۰۴م، اتودهای ساده‌ای از بدن انسان تهیه کرد که رنگِ غالب در آن‌ها آبی بود (دورۀ آبی). سپس نقاشی‌هایی از سیرک پدید آورد، که ظرافت و رنگ‌آمیزی متنوع‌تری داشتند (دورۀ صورتی، ۱۹۰۵ـ۱۹۰۶م). پس از آن، دگرگونیِ دوران‌سازی در هنرش رخ داد، و بین ۱۹۰۷ و ۱۹۰۹م همراه با [[براک، ژرژ (۱۸۸۲ـ۱۹۶۳)|ژرژ براک]]<ref>Georges Braque </ref>، سبک کوبیسم را بر شالوده‌ای مرکب از آثار [[سزان، پل (۱۸۳۹ـ۱۹۰۶)|سزان]]<ref>Cézanne </ref>، مجسمه‌های افریقایی<ref>Negro Sculpture</ref>، و هنر بدوی<ref> primitive art </ref> پی افکند. ''دوشیزگان ‌آوینیون'' (۱۹۰۷م) سرآغاز کوبیسمی است که پیکاسو تا ۱۹۱۴م پیرو آن باقی ماند. همچون براک دو مرحلۀ کوبیسم «تحلیلی<ref>analytic</ref>» (ساختار در عمق) و کوبیسم «ترکیبی<ref>synthetic </ref>» (با جلوۀ تزیینی و دوبعدی) را پشت‌ سر گذاشت. وجهی از تابلوهای کوبیستی‌اش از نقش اشیا (۱۹۱۲ـ۱۹۱۴م)، استفاده از کُلاژ<ref>collage </ref> بود.  

از ۱۹۲۰ـ۱۹۲۴م به نوعی [[نیوکلاسی سیسم|نئوکلاسی‌سیسم]]<ref>neoclassicism </ref> رجعت کرد، که در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی<ref>etching </ref> فاقد جزئیاتش از مضامین کلاسیک<ref>classical </ref>، نمود یافت. با [[دیاگیلف، سرگی پاولوویچ (۱۸۷۲ـ۱۹۲۹)|دیاگیلف]]<ref>Diaghilev</ref> آشنا شد و شماری از صحنه‌های باله<ref> ballet </ref> را برای او طراحی کرد (۱۹۱۷ـ۱۹۲۷م). دورۀ خلاقانۀ دیگری از هنرش حدود ۱۹۲۵م آغاز شد، و با ظهور سوررئالیسم تقارن یافت. تصویر گاو، نشانۀ دیرینۀ کشمکش و مصیبت در فرهنگ اسپانیایی، به‌تدریج در نقاشی‌ها و باسمه‌های تیزابی‌اش تجلّی یافتند؛ و ''گرنیکا''، که آن را در ۱۹۳۷م درخلال جنگ داخلی اسپانیا نقاشی کرد، گفتار تصویری خشماگینی بود دربارۀ واقعۀ اسفبار بمباران غیرنظامیان، که در آن این نماد را به‌کار گرفت. در آثار بعدی‌اش آزادانه از سبک و وسیله‌ای به سبک و وسیلۀ‌ دیگری رو آورد، و همه را با آزادی و مهارت شگفت‌آوری به‌کار ‌بُرد. پیکاسو فرزند نقاش و طراحی با نام خوزه روئیس بلاسکو<ref>José Ruiz Blasco </ref> بود، اما نام خانوادگی مادرش ماریا پیکاسو<ref>Maria Picasso </ref> را بر خود نهاد. از خردسالی نزد پدرش به نقاشی و طراحی پرداخت و با هنرمندان و ادیبان بارسلون معاشر شد. ۱۹ساله بود که به پاریس رفت. پیکاسو مجسمه‌هایی فلزی ساخت، سفالگری کرد (از ۱۹۴۶م در ویلوریس<ref>Villauris</ref> نزدیک [[آنتیب]]<ref>Antibes </ref>)، و انبوهی چاپنقش<ref>print</ref>، باسمۀ تیزابی، چاپنقش سنگی<ref> lithograph </ref>، و چاپنقش تیزابی سایه‌دار<ref>aquatint </ref> پدید آورد. کارهای گرافیکی‌اش، از برجسته‌ترین دستاوردهای اویند، و آثاری همچون تصویرهایی برای کتاب‌های [[اووید]]<ref>Ovid</ref> و [[بالزاک، اونوره دو (۱۷۹۹ـ۱۸۵۰)|بالزاک]]<ref> Balzac </ref>، باسمه‌های تیزابی مینوتور<ref>Minotaur</ref>، و چاپنقش‌های تیزابیِ سایه‌دار با نام ''تاریخ طبیعی''<ref> Natural History </ref> بوفون<ref>Buffon </ref> (۱۹۴۲م) را دربر می‌گیرند. مهارت حیرت‌انگیز پیکاسو در ۱۸۰ طراحی‌اش «از نقاش و مدل» مشهود است (۱۹۵۳ـ۱۹۵۴م). فیلمی که او را درحال کار نشان می‌دهد، حکایت از خستگی‌ناپذیر‌ی‌اش دارد. پیکاسو بر روند کلی هنر مدرن<ref>modern art</ref> تأثیری عمیق نهاد؛ هیچ هنرمندی از [[مکتب پاریس]] پس از پیکاسو نتوانست نفوذ جهانی او را پیدا کند، اگرچه هنر غیرشکل‌نمای<ref> non-figurative </ref> امروزی، منابع الهام دیگری یافته است. نقاشی‌های پیکاسو در بسیاری از نگارخانه‌های ملی و مجموعه‌های خصوصی جهان پراکنده‌اند. در ۲۰۰۴م پرده‌ای از او با نام ''پسری با پیپ''<ref>''Boy With a Pipe''</ref> به مبلغ ۱۰۴میلیون دلار به‌فروش رسید.[[File:13248400-1.jpg|thumb|پيکاسو، پابلو]]&nbsp;