Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۸۴۷
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
}} | }} | ||
[[File:11478500-1.jpg|thumb|تامس استرنز الیوت|جایگزین=]][[File:11478500.jpg|thumb|تامس استرنز الیوت|جایگزین=]] | [[File:11478500-1.jpg|thumb|تامس استرنز الیوت|جایگزین=]][[File:11478500.jpg|thumb|تامس استرنز الیوت|جایگزین=]] | ||
(مشهور به تیاسالیوت) شاعر، نمایش''''''نامه''''''نویس، و منتقد امریکایی که از ۱۹۱۵ در بریتانیا سکونت گزید. در اولین مجموعه شعرش، ''پروفراک و مشاهدات دیگر<ref>''Prufrock and Other Observations''</ref>'' (۱۹۱۷)، قالب شعری و موسیقی جدیدی در شعر معرفی کرد؛ اشعار مهم بعدی''''''اش عبارت''''''اند از «زمین بایر<ref>The Waste Land</ref>» (۱۹۲۲)، که شعری بلند و نمادین در مورد یأس و سرخوردگی بشری است، و «انسان''''''های پوشالی<ref>The Hollow Men</ref>» (۱۹۲۵). در ۱۹۳۹ مجموعه شعری برای کودکان نوشت. ''قتل در کلیسای جامع<ref>''The Murder in the Cathedral''</ref>'' (۱۹۳۵) و ''مهمانی کاکتیل (کوکتل پارتی)<ref>''The Cocktail Party''</ref>'' (۱۹۵۰) ازجمله نمایش''''''نامه''''''های اویند. ''بیشۀ مقدس<ref>''The Sacred Wood''</ref>'' (۱۹۲۰) نیز ازجمله کتاب''''''های نقد اوست. در ۱۹۴۸ برندۀ جایزۀ نوبل در ادبیات شد. هرچند اشعار بسیار دشواری دارد، اما غالباً او را بنیادگذار مدرنیسم در شعر می''''''دانند. در نقش یک نقاد نیز تأثیر بسزایی در نحوۀ نگرش به ادبیات داشت. الیوت در [[ | (مشهور به تیاسالیوت) شاعر، نمایش''''''نامه''''''نویس، و منتقد امریکایی که از ۱۹۱۵ در بریتانیا سکونت گزید. در اولین مجموعه شعرش، ''پروفراک و مشاهدات دیگر<ref>''Prufrock and Other Observations''</ref>'' (۱۹۱۷)، قالب شعری و موسیقی جدیدی در شعر معرفی کرد؛ اشعار مهم بعدی''''''اش عبارت''''''اند از «زمین بایر<ref>The Waste Land</ref>» (۱۹۲۲)، که شعری بلند و نمادین در مورد یأس و سرخوردگی بشری است، و «انسان''''''های پوشالی<ref>The Hollow Men</ref>» (۱۹۲۵). در ۱۹۳۹ مجموعه شعری برای کودکان نوشت. ''قتل در کلیسای جامع<ref>''The Murder in the Cathedral''</ref>'' (۱۹۳۵) و ''مهمانی کاکتیل (کوکتل پارتی)<ref>''The Cocktail Party''</ref>'' (۱۹۵۰) ازجمله نمایش''''''نامه''''''های اویند. ''بیشۀ مقدس<ref>''The Sacred Wood''</ref>'' (۱۹۲۰) نیز ازجمله کتاب''''''های نقد اوست. در ۱۹۴۸ برندۀ جایزۀ نوبل در ادبیات شد. هرچند اشعار بسیار دشواری دارد، اما غالباً او را بنیادگذار مدرنیسم در شعر می''''''دانند. در نقش یک نقاد نیز تأثیر بسزایی در نحوۀ نگرش به ادبیات داشت. الیوت در [[سنت لوئیس]]<ref>St Louis</ref> [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] به''''''دنیا آمد و در [[دانشگاه هاروارد]]، [[سوربون]]<ref>Sorbonne</ref>، و [[آکسفورد]] درس خواند. پس از ازدواج در ۱۹۱۷ در [[لندن (انگلستان)|لندن]] سکونت گزید و در ۱۹۲۷ به تابعیت بریتانیا در آمد و در همان سال به جنبش آنگلوکاتولیک<ref>Anglo-Catholic</ref> در کلیسای انگلستان گروید. علاوهبر شعر و نمایش''''''نامه، او منتقد برجسته''''''ای بود. آثار نقدش شامل ''کاربرد شعر و کاربرد نقد<ref>''The Use of Poetry and the Use of Criticism''</ref>'' (۱۹۳۳)، ''ایدۀ یک جامعه مسیحی<ref>''The Idea of a Christian Society''</ref>'' (۱۹۳۹)، و ''یادداشت''''هایی در باب تعریف فرهنگ<ref>''Notes toward the Definition of Culture''</ref>'' (۱۹۴۸) لحنی محافظه''''''کار دارند و بر ارزش''''''های سنتی آیین''''''ها و جامعه تأکید می''''''کنند.<br /> <!--11478500--> | ||
| | ||
ویرایش