فولر، ساموئل (مایکل): تفاوت میان نسخه‌ها

فولر، ساموئل (مایکل) (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۴ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۵:۲۶

۲ بایت اضافه‌شده ، ۱ سال پیش

بدون خلاصۀ ویرایش

Automoderated users، ربات‌ها، دیوان‌سالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار

۴۷٬۸۴۷

ویرایش

@@ خط ۲۷: / خط ۲۷: @@
 |باشگاه =
 }}
-فولر، ساموئل (مایکل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷)(Fuller, Samuel (Michael))<br /> [[File:33176300.jpg|thumb|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در [[جنگ جهانی دوم]] است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریک روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.
+فولر، ساموئل (مایکل) (۱۹۱۱ـ۱۹۹۷م)(Fuller, Samuel (Michael))<br /> [[File:33176300.jpg|thumb|فولِر، ساموئِل (مايکِل)]]کارگردان، فیلم‌نامه‌نویس، تهیه‌کننده، و رمان‌نویس امریکایی. با تصویرپردازی تکان‌دهنده و بهره‌گیری از فرهنگ پرشور و مردم‌پسند در فیلم‌هایش، یکی از نخستین و بزرگ‌ترین فیلم‌سازان مستقل امریکا شد. آثار او که ملهم از تجاربش در زمینۀ نوشتن گزارش‌ جنایی و رمان‌‌های بازاری و خدمت نظام در [[جنگ جهانی دوم]] است، در واقع بررسی‌های تهییج‌کننده و خشونت‌بار دربارۀ وجه تاریک روح امریکایی است. آثار او، از ''خیابان پارک''<ref>Park Row</ref> (۱۹۵۲) تا ''راهرو شوک''<ref>''Shock Corridor''</ref> (۱۹۶۳) و ''سگ سفید''<ref>''White Dog'' </ref> (۱۹۸۲)، که عنوان‌بندی‌های خلاصه دارند، همواره به درون‌مایه‌هایی مشخص می‌پردازند: نزاع فرد برای کسب آزادی شخصی، علاقۀ او به هویت روان‌شناختی، نژادی و ملی، و گرایش پایان‌ناپذیر آدمی به خشونت. در اواخر دهۀ ۱۹۳۰ با سِمت نویسنده به صنعت سینما روآورد، و از تجاربش در مقام گزارش‌نویس جنایی و نویسندۀ رمان‌های مردم‌پسند، بهره گرفت. نخستین فیلمش، ''من جسی جیمز را کشتم''<ref>''I Shot Jesse James'' </ref> (۱۹۴۹) را در ژانر (گونه)<ref>genre </ref> وسترن<ref>western</ref> ساخت و بعد با فیلم‌هایی نظیر ''چهل تفنگ''<ref>''Forty Guns''</ref> (۱۹۵۷) و ''بُرد خدنگ (جهش تیر)''<ref>''Run of the Arrow''</ref> (۱۹۵۷) به این گونۀ سینمایی بازگشت، با این‌حال برخی از بهترین آثار او به گونۀ فیلم‌های نُوار مهیج<ref>noirish thriller films</ref> تعلق دارند، ازجمله ''جیب‌بری در خیابان جنوب''<ref>''Pickup on South Street'' </ref> (۱۹۵۳)، ''کیمونوی ارغوانی''<ref>''The Crimson Kimono''</ref> (۱۹۵۹)، ''دنیای تبهکاران امریکا''<ref>''Underworld USA'' </ref> (۱۹۶۱)، و ''بوسۀ عریان''<ref>''The Naked Kiss''</ref> (۱۹۶۴) که جملگی جنبۀ تاریک جامعۀ امریکا را می‌نمایانند.
 &nbsp;