بوشمی، استیو: تفاوت میان نسخه‌ها

بوشمی، استیو (۱۹۵۸)(Buscemi, Steve)

</ref> در فیلم ''سگدانی''<ref>Reservoir Dogs </ref> (۱۹۹۲)، ساخته [[تارانتینو، کوینتین (۱۹۶۳)|کوئنتین تارانتینو]]<ref>Quentin Tarantino </ref>، توجه گستردۀ تماشاگران را به‌خود معطوف کرد. در فیلم‌های ''بارتون فینک''<ref>Barton Fink</ref> (۱۹۹۱)، ''فارگو''<ref> Fargo </ref> (۱۹۹۶)، و ''لبووسکی بزرگ''<ref>The Big Lebowski </ref> (۱۹۹۸) ساختۀ [[برادران کوین|برادران کوئن]]<ref>Coen brothers </ref> بازی کرده است. در ۱۹۹۶ ''میخانۀ جنگل''<ref>Trees Lounge </ref>، نخستین فیلمش، را کارگردانی کرد که تأثیر [[کاساوتیس، جان (۱۹۲۹ـ۱۹۸۹)|جان کاساوتیس]]<ref>John Cassavetes </ref> در آن مشهود است. نخستین موفقیت او بازی در نقش بیمار مبتلا به ایدز در فیلم ''نگاه‌های واپسین''<ref>Parting Glances </ref> (۱۹۸۶) بود که تحسین منتقدان را برانگیخت. با بسیاری از کارگردانان صاحب‌نام کار کرده است، ازجمله با [[جارموش، جیم (۱۹۵۳)|جیم جارموش]]<ref>Jim Jarmusch </ref> در ''قطار اسرارآمیز''<ref>Mystery Train </ref> (۱۹۸۹)، [[اسکورسیزی، مارتین (۱۹۴۲)|مارتین اسکورسیزی]]<ref>Martin Scorsese </ref> در ''داستان‌های نیویورک''<ref>New York Stories </ref> (۱۹۸۹)، آبل فرارا<ref>Abel Ferrara </ref> و تام دیچیلو<ref>Tom DiCillo </ref> در ''زندگی در فراموشی''<ref>Living in Oblivion </ref>(۱۹۹۵)، اَلگزاندر راکول<ref>Alexandre Rockwell </ref> در ''در مهلکه''<ref>In the Soup </ref> (۱۹۹۲)، رابرت رودریگز<ref>Robert Rodriguez </ref> در ''دسپرادو''<ref>Desperado </ref> (۱۹۹۵)، گری فلدر<ref>Gary Fleder </ref> در ''کارهایی که باید پس از مردن در دنور انجام بدهی''<ref>Things to Do in Denver When You’re Dead </ref> (۱۹۹۵)، و بتی تامس<ref>Betty Thomas</ref> در ''۲۸ روز''<ref> 28 Days</ref> (۲۰۰۰).