کامچاتکا، شبه جزیره: تفاوت میان نسخه‌ها

کامْچاتْکا، شبه‌جزیرۀ (Kamchatka)<br/> ناحیه‌ای کوهستانی در [[خاور دور روسیه]]<ref>Russian Far East  

</ref> با ۲۷۰هزار کیلومتر مربع مساحت و 289,033 نفر جمعیت (۲۰۲۳). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 4,750 متری از سطح دریا قرار دارد. [[اختسک، دریای|دریای اُخُتسک]]<ref>Sea of Okhotsk</ref> را از [[اقیانوس آرام]] و [[برینگ، دریای|دریای برینگ]]<ref> Bering Sea </ref> جدا می‌کند. بیش از ۱,۲۰۰ کیلومتر طول و بالغ بر ۱۶۰ قله آتشفشانی دارد که ۲۲ قلۀ آن فعال‌اند. چشمه‌های آب گرم زیادی نیز در آن است. شبه‌جزیره کامچاتکا زیستگاه شمار عظیمی از جانوران و گونه‌های پرندگان، شامل خرس قهوه‌ای، عقاب دریایی و [[سمور]] است. این ناحیه دارای آب‌وهوای بسیار سرد با پوشش گیاهی [[توندرا]]<ref>tundra</ref> و [[جنگل]] در دره‌هاست. [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]]، [[گوگرد]]، [[طلا]]، [[میکا]] و سایر منابع معدنی در این شبه‌جزیره وجود دارد. در کامچاتکا اقوام گوناگونی زندگی می‌کردند، مانند [[کوریاک]]<ref> Koryak </ref>، [[چوکچی]]<ref>Chukchi</ref>، ایتِلمان<ref> Itelman </ref> و کامچادال<ref>Kamchadals </ref>، تا این‌که روس‌ها در اواخر قرن ۱۷ در جست‌وجوی [[خز]] وارد این ناحیه شدند. درنتیجۀ آن شمار بومی‌ها به‌شدت کاهش یافت، گرچه گروه‌های مجزا هنوز هم در غرب و شمال شرقی جزیره به‌شیوۀ زندگی سنتی پایبندند. از اواسط قرن ۱۸، کامچاتکا تبعیدگاه جنایتکاران و زندانیان سیاسی شد. در دورۀ [[اتحاد شوروی]]، موقعیت استراتژیکی مهم آن سبب رشد تأسیسات نظامی به‌‌منظور دفاع از شرق کشور شد. در ۱۹۶۵ تلاش برای مهار انرژی موجود از فعالیت آتشفشانی در این ناحیه صورت گرفت و ایستگاه برق زمین‌گرمایی (ژئوترمال) به‌کار افتاد. از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، مدیریت حیات وحش در کامچاتکا تضعیف شد. شکارچیان خارجی، تعداد خرس‌ها را (بین ۱۴هزار و ۱۱هزار در ۱۹۹۰) به حدود ۶هزار در ۱۹۹۴ کاهش دادند. تعداد [[ببر]] بسیار کمیاب آمور<ref>Amur