لاگرانژ، ژوزف لوئی: تفاوت میان نسخه‌ها

لاگْرانْژ، ژوزِف لوئی (۱۷۳۶ـ۱۸۱۳م)(Lagrange, Joseph Louis)<br/> [[File:37025200.jpg|thumb|لاگْرانْژ، ژوزِف لوئی]]

</ref>) ریاضی‌دان فرانسوی، زادۀ ایتالیا. در اثرش با نام ''مکانیک تحلیلی''<ref>''Mécanique analytique'' </ref> (۱۷۸۸م)، آنالیز ریاضی را با استفاده از اصولی که آیزاک نیوتون<ref>Isaac Newton </ref> برقرار کرده‌بود، در مسایلی ازجمله حرکت سیارات وقتی تحت تأثیر نیروی گرانشی یکدیگرند به‌‌کار برد. در تورینو<ref>Turin </ref> زاده شد و در آن‌جا، در ۱۹سالگی به استادی ریاضیات در مدرسۀ توپخانه سلطنتی<ref>Royal Artillery School </ref> منصوب شد. در ۱۷۶۶م، فردریک کبیر<ref>Frederick the Great </ref>، پادشاه پروس، از او دعوت کرد مدیریت آکادمی علوم برلین<ref>Berlin Academy of Sciences</ref> را برعهده گیرد. در ۱۷۸۷م، به دعوت لوئی شانزدهم به پاریس رفت تا عضو آکادمی سلطنتی فرانسه<ref> French Royal Academy </ref> شود. از ۱۷۹۷م، استاد اِکول پلی‌تکنیک<ref>Ecole Polytechnique </ref> بود. در ۱۷۵۵م، با فراتررفتن از نظریۀ صوت<ref>theory of Sound </ref> نیوتون، منازعه‌ دربارۀ ماهیت صوت را حل و فصل کرد. بعدها، بعضی از قضیه‌های پیِر دو فرما<ref>Pierre de Fermat </ref> را اثبات کرد که ۱۰۰ سال ثابت نشده بودند. لاگرانژ در ''مکانیک تحلیلی'' توانست نظریۀ مکانیک سیالات و جامدات را به اصلی تحلیلی فروکاهد و آن را بدون استفاده از تصویر و نمودار توضیح دهد. درس‌های او در اِکول پلی‌تکنیک، با نام ''نظریۀ توابع تحلیلی''<ref>''Théorie des fonctions analytiques''</ref> (۱۷۹۷م) و ''درس‌هایی دربارۀ حساب توابع''<ref>''leçons sur le calcul des fonctions''</ref> (۱۸۰۶م)، منتشر شدند.