پیته نو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۱۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
پیتهنو (Piteh Now) | {{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=Piteh Now|نام قدیمی=|نام دیگر=پیت نو|استان=مازندران|شهرستان=بهشهر|بخش=یانهسر|موقعیت=فاصله 38کیلومتری جنوب شرقی شهر بهشهر|جمعیت=412نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1,600متر|تولیدات و صنایع مهم=گندم، جو، ارزن، سیبزمینی، سیب، آلوچه، عسل و تولیدات دامی|برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=شهدا}}پیتهنو (Piteh Now) | ||
(یا: پیت نو) | (یا: پیت نو) روستایی در دهستان شهدا، بخش یانهسر [[بهشهر، شهرستان|شهرستان بهشهر]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 38کیلومتری جنوب شرقی [[بهشهر، شهر|شهر بهشهر]]، 78کیلومتری شرق [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 23کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]] (خلیج گرگان)، 245کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 1,600متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. بر سر راه جادۀ گلوگاه به [[دامغان، شهرستان|دامغان]]، در دشتهای میانکوهیِ دامنههای شمالی البرز شرقی و در مناطق شرقی استان مازندران واقع شده است. از طریق جادۀ ذکرشده به جادۀ شمالی مشهد - تهران متصل است و به این وسیله به شهر بهشهر دسترسی دارد. اراضی پیتهنو در جنوب با جنگلهای کمازدحام محدود شده و برخی از آبادیهای اطراف آن عبارتند از: الارز در جنوب شرق، [[الارزبوم]] و [[اندرات]] در شمال غرب، و [[ارضت]] و پارسا در شمال شرق. رودبار، از ریزابههای رود نکا، در شمال و شمال غرب پیتهنو جریان دارد. این آبادی پاسگاه انتظامی، پاسگاه محیط زیست، پایگاه اورژانس جادهای، مرکز مخابرات، پستبانک، خانۀ بهداشت، دهیاری، نانوایی و بقالی دارد. پیت و پیته در زبان مازندرانی به معنای درخت و چوب پوسیده است. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت پیتهنو 412نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]]، باغداری، [[دامداری]] و تولید صنایع دستی است. محصولات پیتهنو شامل [[گندم]]، [[جو]]، [[ارزن]]، [[سیب زمینی|سیبزمینی]]، [[سیب]]، [[آلوچه]]، عسل و تولیدات دامی میشود. گلیمبافی و جاجیمبافی در میان زنان روستا رواج دارد. مردم پیتهنو به زبان [[طبری]] سخن میگویند. | |||
---- | |||
[[رده:جغرافیای ایران]] | |||
[[رده:مازندران]] | |||