اتاق زیرخاکی: تفاوت میان نسخه‌ها

[[پرونده: 11097600.jpg | بندانگشتی|اتاق زیرخاکی]](یا: سکونتگاه زیرزمینی<ref>underground dwelling</ref>) در باستان‌شناسی، اتاقکی زیرزمینی که بدنه و سقف آن را غالباً با قلوه‌سنگ یا تخته‌سنگ پوشانده‌اند. این اتاقک‌ها، که از دورۀ پیش از تاریخ تا دوران تاریخی ساخته می‌شدند، در طول مرزهای شمالی [[بر قدیم|برّ قدیم]]<ref>Old World</ref> تا [[اسکاندیناوی]]، و در [[چین]]، کُره، [[ژاپن]]، [[ایسلند]]، [[گرینلند]]، [[امریکای شمالی، قاره|امریکای شمالی]]، و اکثر کشورهای اروپا یافت شده‌اند. انواع بسیار گوناگونی از این اتاقک‌ها برای سکونت دایم، اختفا، یا انبار مواد به‌‌کار برده می‌شدند. استفاده از اتاق زیرزمینی احتمالاً از بخش غربی گُل<ref>Gaul</ref>، در [[فرانسه]]، به [[بریتانیا، جزایر|جزایر بریتانیا]] گسترش یافت. ساختارهایی که در [[موربییان، خلیج|موربیئان]]<ref>Morbihan</ref>، واقع در [[برتانی]]<ref>Brittany</ref>، پیدا شده‌اند به [[آهن، عصر|عصر آهن]] ماقبل رومی<ref>pre-Roman Iron Age</ref> تعلق دارند و شبیه به سازه‌هایی‌اند که در [[کورنوال]]<ref>Cornwall</ref> به فوگو<ref>fogou</ref> مشهورند. همچنین این ساختارها مشابه ویم<ref>weem</ref>‌های اسکاتلندی، یا خانه‌های خشت و گلی، نظیر خانه‌های نزدیک به آربروت<ref>Arbroath</ref>اند. هزاران اتاق زیرزمینی در [[ایرلند]] یافت شده‌اند، زیرا از 5۰۰ تا 1۰۰م و در دوره‌های ناآرام بعد از آن از این گونه اتاقک‌ها بسیار استفاده می‌شد. در [[اسکاتلند]]، آهنگران در اتاق زیرزمینی بزرگی سکونت داشتند که بخشی از سکونتگاه‌های اوایل عصر آهن را در یارلسهوف<ref>Jarlshof</ref>، واقع در [[شتلند جنوبی، جزایر|شتلند]]<ref>Shetland</ref>، تشکیل می‌داد. در جزایر [[اورکنی جنوبی، جزایر|اورکنی]]<ref>Orkneys</ref> و هبریدیز خارجی<ref>Outer Hebrides</ref>، اتاق‌های زیرزمینی بخشی از خانه‌های سکان‌شکل را تشکیل می‌دادند و به نظر می‌رسد که با فرهنگ‌های ساختمانی سنگ‌برج (برج سنگی)<ref>broch</ref> [[مفرغ، عصر|عصر مفرغ]]<ref>Bronze Age</ref> مرتبط باشند. یولیوس سِزار<ref>Julius Caesar</ref>، رهبر روم، اشاره کرده است که سِلت‌ها غلات خود را در انبارهای زیرزمینی نگهداری می‌کردند، اما اتاق‌های زیرزمینی را نباید با مسکن‌های گودالی<ref>pit dwellings</ref> و گودال انبار<ref>storage pit</ref>های اوایل عصر آهن اشتباه گرفت که در بخش شمالی انگلستان معمول بودند. در آن محل سطح کف انبار پایین‌تر از سطح اطراف آن قرار داشت. تاکیتوس<ref>Tacitus</ref>، تاریخ‌نگار رومی، در گزارش خود راجع به قوم ژرمنی نوشته است که آنان گودال‌هایی در زیرزمین می‌کندند، روی آن‌ها را با سرگین حیوانات می‌پوشاندند، و از آن‌ها به‌منزلۀ پناهگاه استفاده می‌کردند، اما توصیف او ممکن است به عزلت‌نشینی در غارها اشاره داشته باشد.