پرش به محتوا

ابن فهد حلی، احمد (حله ۷۵۷ـ کربلا ۸۴۱ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲: خط ۲:


ابن فَهْد حِلّی، احمد (حله ۷۵۷ـ کربلا ۸۴۱ق)<br>
ابن فَهْد حِلّی، احمد (حله ۷۵۷ـ کربلا ۸۴۱ق)<br>
<p>(جمال‌الدین احمد بن شمس‌الدین محمد بن فَهْد حِلّی اَسَدی معروف به ابن فهد حلی) فقیه و عارف امامی. در حوزۀ علمیۀ [[حله]] که پس از سقوط [[بغداد]] به دست [[هولاکوخان (۶۱۴ـ۶۶۳ق)|هولاکو خان]] شکوفا شده بود، مدارج ترقی را پیمود. نزد علی بن خازن حائری، نظام‌الدین علی بن حمید نیلی، ضیاءالدین علی بن شهید اول و سید بهاءالدین علی بن عبدالکریم درس خواند. علی بن هلال جزایری، علی بن محمد طائی، شیخ مفلح بن حسن صیمری از شاگردان او بودند. علمای [[امامیه]] بسیار او را ستوده‌اند؛ [[تصوف]] و [[عرفان]] او به معنی [[زهد]] و [[سلوک]] باطنی بود که با مشرب فقیهان سازگار می‌آمد. برخی شاگردانش ازجمله سید [[نوربخش، سید محمد (قاین ۷۹۵ـ ری ۸۶۹ق)|محمد نوربخش]]، رئیس سلسلۀ همدانیه، و سید محمد بن فلاح موسوی حویزی، رئیس و مؤسس سلسلۀ مشعشعیه در [[خوزستان]]، از صوفیان سرشناس بودند. در [[حدیث]] و [[کلام]] و مناظره با اهل سنت تبحر داشت. در [[علوم غریبه]] نیز کارهایی عجیب به او نسبت داده‌اند. به یکی از معاصران او با نام احمد بن فهد احسایی نیز «ابن فهد» گویند. ازجمله آثارش: ''المهذب‌البارع فی شرح مختصرالنافع؛ الحاوی لتحریرالفتاوی؛ عُدَّةُالدَّاعی و نجاح‌الساعی''.</p>
<p>(جمال‌الدین احمد بن شمس‌الدین محمد بن فَهْد حِلّی اَسَدی معروف به ابن فهد حلی) فقیه و عارف امامی. در حوزۀ علمیۀ [[حله]] که پس از سقوط [[بغداد]] به دست [[هولاکوخان (۶۱۴ـ۶۶۳ق)|هولاکو خان]] شکوفا شده بود، مدارج ترقی را پیمود. نزد علی بن خازن حائری، نظام‌الدین علی بن حمید نیلی، ضیاءالدین علی بن شهید اول و سید بهاءالدین علی بن عبدالکریم درس خواند. علی بن هلال جزایری، علی بن محمد طائی، شیخ مفلح بن حسن صیمری از شاگردان او بودند. علمای [[امامیه]] بسیار او را ستوده‌اند؛ [[تصوف]] و [[عرفان]] او به معنی [[زهد]] و [[سلوک]] باطنی بود که با مشرب فقیهان سازگار می‌آمد. برخی شاگردانش ازجمله سید [[نوربخش، سید محمد|محمد نوربخش]]، رئیس سلسلۀ همدانیه، و سید محمد بن فلاح موسوی حویزی، رئیس و مؤسس سلسلۀ مشعشعیه در [[خوزستان]]، از صوفیان سرشناس بودند. در [[حدیث]] و [[کلام]] و مناظره با اهل سنت تبحر داشت. در [[علوم غریبه]] نیز کارهایی عجیب به او نسبت داده‌اند. به یکی از معاصران او با نام احمد بن فهد احسایی نیز «ابن فهد» گویند. ازجمله آثارش: ''المهذب‌البارع فی شرح مختصرالنافع؛ الحاوی لتحریرالفتاوی؛ عُدَّةُالدَّاعی و نجاح‌الساعی''.</p>
<br><!--11042300-->
<br><!--11042300-->
[[رده:دین اسلام]]
[[رده:دین اسلام]]
۴۷٬۹۶۷

ویرایش