پسامدرنیسم (موسیقی): تفاوت میان نسخه‌ها

در موسیقی، از سبک‌های آهنگ‌سازی که در آن آهنگ‌ساز به تأثیر برگرفته از موسیقی انواع سبک‌ها و دوران‌ها روآورد. این اصطلاح به‌خصوص برای توصیف موسیقی برخی از آهنگ‌سازان قرن ۲۰ به‌کار می‌رود. [[استراوینسکی، ایگور (۱۸۸۲ـ۱۹۷۱)|ایگور استراوینسکی]]<ref>Igor Stravinsky</ref> اولین آهنگ‌ساز بزرگ این سبک است، که در کنار سبک‌های [[نیوکلاسیک|نئوکلاسیک]] و سریالی از نوعی سبک روسی سنتی‌تر اما پیشرو نیز بهره می‌گرفت. پس از دوران [[سریالیسم]] کلّی در ۱۹۵۰ دوران شکوفایی پُست مدرنیسم آغاز شد، یعنی زمانی که آهنگ‌سازان به واکنش علیه محدودیت‌های سخت تحمیل‌شده از جانب تکنیک (معیارهای ثابت محتویات ساختاری هر قطعه: زیرایی (زیروبمی)، ریتم، شدت و ضعف صدا، کشش، و مانند آن‌ها) دست زدند. از آهنگ‌سازان پُست مدرن معاصر به پیتر ماکسول دیویس<ref>Peter Maxwell Davies</ref> می‌توان اشاره کرد، که در طیف گسترده‌ای از سبک‌ها کار می‌کند، و از عناصر موسیقی استادان قرن ۱۶ گرفته تا تکنیک‌های مدرن نظام دودکافونیک را به‌کار می‌گیرد.