کاکرل، چارلز رابرت: تفاوت میان نسخه‌ها

معمار انگلیسی. بیشتر در سبک [[نیوکلاسیک|نئوکلاسیک]]<ref>neoclassical</ref> کار می‌کرد که ریشه در سبک‌های باستانی و آثار [[رن، کریستوفر (۱۶۳۲ـ۱۷۲۳)|کریستوفر رن]]<ref>Christopher Wren</ref> داشت. کتابخانۀ [[دانشگاه کیمبریج]]<ref>Cambridge University Library</ref> (اکنون کتابخانۀ حقوق کیمبریج<ref>Cambridge Law Library</ref>؛ 1837ـ1842) و [[موزه اشمولی|موزۀ اشمول]]<ref>Ashmolean Museum</ref> و انستیتو تیلور<ref>Taylorian Institute</ref> در [[آکسفورد]]<ref>Oxford</ref> (1841ـ1845) از آثار اوست. کاکرل نزد پدرش تعلیم دید که او نیز معمار بود؛ سپس زیر دست [[اسمرک، رابرت (۱۷۸۱ـ۱۸۶۷)|رابرت اسمرک]]<ref>Robert Smirke</ref> کار کرد. نخستین مدال طلای سلطنتی در معماری<ref>Royal Gold Medal for Architecture</ref> را دریافت کرد (1848) و در 1860 به ریاست انجمن سلطنتی معماران انگلستان<ref>Royal Institute of British Architects</ref> رسید. کاکرل کتاب‌های بسیاری منتشر کرد از جمله: معابد ژوپیتر پان‌هلنیوس در آیگینا و معابد آپولو اپیکوریوس در باسائه<ref>The Temples of Jupiter Panhellinius at Aegina, and of Apollo</ref> (1860).