اعاده: تفاوت میان نسخه‌ها

(یا: اعادۀ معدوم؛ به معنای بازگردانیدن چیزی که نابود شده است) در اصطلاح متکلمان، اعاده در برابر «اِبداء» و به دو معنا است: ۱. ‌آفرینش دیگربارِ موجودات یا خلق دوبارۀ ممکنات. متکلمان معتقدند اولاً، به دلیل عدم امتناع عقلی، ثانیاً، به سبب توانایی خدا بر ممکنات، ثالثاً، به دلیل تصریح [[قرآن]] ([[یس، سوره|یس]]، ۷۸ـ۸۱؛ [[روم، سوره|روم]]، ۲۷) به امکان پیدایشِ جهانِ دیگر، اعاده ممکن خواهد بود؛ ۲. گردآوری پاره‌های جسم پس از پراکندگی آن‌ها و دمیدن حیات در آن (← [[آکل_و_ماکول،_شبهه|آکل و مأکول، شبهه]]). اعاده به این معنا، اعادۀ مثل معدوم است. اعادۀ عین معدوم به دلایل «تَخَیُّل عدم در وجود» و «امتناع بازگشت زمان» و نیز به‌دلیل پاسخ خداوند به ابراهیم درباب چگونگی زنده‌کردن مردگان ([[بقره، سوره|بقره]]، ۲۶۰) ممکن نیست. هر دو تفسیر در میان [[اشاعره]]، [[معتزله]] و [[امامیه]] مدافعانی دارد. حکمای الهی و اکثر امامیه از تفسیر دوم دفاع کرده‌اند.