ابن قصاب، محمد بن علی (۵۲۰ـ۵۹۲ق): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه زندگینامه|عنوان=محمد بن علی بن قصاب|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=مؤيدالدين ابوالفضل (يا ابوالمظفر) محمد بن علی بن احمد بن قصاب بغدادی|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۵۲۰ق|تاریخ مرگ=۵۹۲ق|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=ادیب و شاعر|شغل و تخصص های دیگر=دولتمرد|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=دین اسلام|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}

<p>(نام کامل: مؤيدالدين ابوالفضل (يا ابوالمظفر) محمد بن علی بن احمد بن قصاب بغدادی) ادیب، شاعر و دولتمرد ایرانی‌تبار دستگاه خلافت عباسی. چون پدرش در [[بغداد]] دکان قصابی داشت وی به ابن قصاب آوازه یافت. در کودکی دانش آموخت و در حساب و مقاسمه و کشاورزی مهارت یافت. چندی در [[شیراز، شهر|شیراز]] به کتابت ‌پرداخت. در ۵۸۴ق خلیفه [[ناصر عباسی]] او را به بغداد خواست و دیوان دبیری و سپس سرپرستی همۀ دیوان‌های خود را به او سپرد. پس از آن به وزارت رسید. وی در بغداد کتابخانه‌ای نفیس ساخت و آن را بر اهل علم وقف کرد، چندی بعد خلیفه وی را با سپاهی گران به گرفتن [[خوزستان]] فرستاد. شوشتر بدون مقاومتی تسلیم و پس از آن همه شهرهای خوزستان گشوده شد. چون در همان زمان [[علاءالدین تکش (حک: ۵۶۸ـ۵۹۶ق)|تکش خوارزمشاه]] بسیاری از متصرفات [[سلجوقیان]] را از دست آنان بیرون کرده بود، خلیفه رسولانی نزد او فرستاد و بخشی از متصرفات جدید او را خواستار شد. تکش نیز خواست خلیفه را پذیرفت و خلیفه ابن قصاب را با فرمان حکومت و خلعت و هدایای بسیار نزد او فرستاد. اما ابن قصاب با بی‌تدبیری تکش را بر خود بیمناک کرد و سرانجام در جنگی که در شعبان ۵۹۲ق میان آنان درگرفت ابن قصاب ناگهان درگذشت و پیکرش را در [[همدان، شهر|همدان]] به خاک سپردند. در پایان همان ماه، تکش بر همدان استیلا یافت و پیکر ابن قصاب را از گور بیرون کشید و سرش را به [[خوارزم]] فرستاد.</p>

<br><!--11042800-->

[[رده:دین اسلام]]

[[رده:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]]