یازدهمین دوره جشنواره فیلم: تفاوت میان نسخه‌ها

این دوره از جشنواره نیز در بخش فیلم‌های خارجی بسیار ضعیف عمل کرد و به جز نمایش چند فیلم از کارگردانان مطرح سینمای جهان در قسمت جشنواره‌ی جشنواره‌ها حرفی برای گفتن نداشت. در بخش سینمای ایران یکه‌تاز فیلم‌های اکشن که درصد قابل ملاحظه‌ای از فیلم‌ها را تشکیل می‌دادند، فیلم ''افعی'' (محمدرضا اعلامی) بود که کپی نعل به نعلی از سری فیلم‌های ''رمبو'' بود و سر و صدا و انتقادات فراوانی را برانگیخت. اما در میان فیلم‌های قابل ملاحظه‌ی آن سال، می‌توان به ''سارا'' ([[داریوش مهرجویی]])، ''ردپای گرگ'' ([[مسعود کیمیایی]])، ''یک‌بار برای همیشه'' ([[سیروس الوند]])، ''بانو'' (داریوش مهرجویی)، ''هنرپیشه'' ([[محسن مخملباف]]) و ''از کرخه تا راین'' ([[ابراهیم حاتمی کیا|ابراهیم حاتمی‌کیا]]) اشاره کرد که در آرای منتقدان و نویسندگان سینمایی بهترین رده‌ها را از آن خود کردند. [[کیومرث پوراحمد (نجف آباد ۱۳۲۸ش)|کیومرث پوراحمد]] که با سریال خاطره‌انگیز ''قصه‌های مجید'' دل خیلی‌ها را به دست آورده بود، سه اپیزود جدید از آن داستان‌ها را در قالب فیلم ''صبح روز بعد'' و اپیزودی طولانی از آن را با عنوان فیلم ''شرم'' به جشنواره ارائه کرد و توانست جایزه‌ی ویژه‌ی هیات داوران را کسب کند. سیمرغ بلورین بهترین فیلم این دوره به ''از کرخه تا راین'' رسید و به سیروس الوند و داریوش مهرجویی به ترتیب سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و بهترین فیلم‌نامه اهدا شد. از نکات قابل توجه این دوره نادیده گرفته شدن بازی فوق‌العاده‌ی [[فرامرز قریبیان]] در ''ردپای گرگ'' از سوی هیات داوران بود که به جای آن برای فیلم ''بندر مه‌آلود'' این جایزه را کسب کرد. ضمن این‌که در این دوره فیلم ''بانو'' نیز برای هفت سال توقیف شد و در زمان دولت اصلاحات اجازه‌ی اکران پیدا کرد.

سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن: [[کیوان جهانشاهی]] (''سایه‌های هجوم'')

دیپلم افتخار برای بهترین موسیقی متن: [[مجید انتظامی]] (از کرخه تا راین، ''راز خنجر'')

دیپلم افتخار برای بهترین بازیگر نقش دوم زن: [[پروین دخت یزدانیان|پروین‌دخت یزدانیان]] (شرم، صبح روز بعد)