جنتی عطایی، ایرج: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>ترانه‌سرا و شاعر. از مشهورترین ترانه‌سرایان موسیقی پاپ ایران در سال‌های ۱۳۵۰ش و بعد از آن است. فارغ‌التحصیلِ تئاتر از مدرسۀ هنرهای دراماتیک دانشگاه تهران و دانش‌آموختۀ جامعه‌شناسی هنر از کالج چلسی است و ترانه‌سرایی را از اواخر دهۀ ۱۳۴۰ش آغاز کرده است. </p>

<p>خصوصیات کارهایش ازجمله گزینش سوژه‌های تکان‌دهنده، طرح قدرتمندانۀ مطالب، هنجارشکنی در ترانۀ پاپ در زمینۀ مضمون و در فرم، استفاده از ساختار روایی، و جهت‌گیری خاص سیاسی ‌اجتماعی و نیز ادراک او از فضای موسیقی پاپ و انتخاب همکارانش، آثار او را منحصربه‌فرد کرده است. جنتی عطایی نخستین ترانه‌سرایی بود که «جایزۀ ادبی [[فرخ زاد، فروغ (تهران ۱۳۱۳ ـ همان جا ۱۳۴۵ش)|فروغ]]» را دریافت کرد و لقب «[[شاملو، احمد (تهران ۱۳۰۴ـ۱۳۷۹ش)|شاملو]]<nowiki/>ی ترانه‌سرایان» را نیز به او داده‌اند. از ۱۳۵۸ در امریکا اقامت دارد. </p>مجموعه‌های ''زمزمه‌های یک شب سی‌ساله'' (برلین- 1384ش)، و آنگاه آه ای فرشته (تهران، انتشارات بامداد، ۱۳۵۰ش) و آواز در زنجیر  (لندن، انتشارات شما، ۱۹۸۵م)، مرا به خانه‌ام ببر  (گفتگو و گزینۀ ترانه- تهران، ۱۳۸۴ش) و سلام کن به عشق، به انسان (تورنتو، 2018م) تنها کتاب‌های منتشرشدۀ او در زمینۀ ترانه و شعر است. اما از وی افزون بر 10 نمایش‌نامه یا مجموعه نمایش‌نامه به صورت کتاب در ایران و خارج از ایران (فارسی یا انگلیسی) منتشر شده است.

 

جنتی عطایی از واپسین سال‌های حکومت پهلوی تاکنون نیز چندین نمایش‌نامه را به عنوان کارگردان روی صحنه برده است.