چهاردهمین دوره‌ جشنواره‌ فیلم فجر: تفاوت میان نسخه‌ها

دوره‌ی چهاردهم [[جشنواره فیلم فجر|جشنواره‌ی بین‌المللی فیلم فجر]]. از ۲ تا ۱۱ اسفند ۱۳۷۴ به دبیری عزت‌الله ضرغامی، توسط بنیاد سینمایی فارابی و زیر نظر وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در تهران برگزار گردید.  

بزرگداشت [[فریتس لانگ]]، فیلم‌ساز نامدار آلمانی و نمایش دو فیلم مطرح دهه‌ی 1990 میلادی- ''هفت'' (دیوید فینچر) و ''رستگاری در شاوشنگ'' ([[دارابونت، فرانک (۱۹۵۹)|فرانک دارابونت]])- توجه بسیاری از علاقه‌مندان سینمای جهان را در چهاردهمین جشنواره‌ی  فجر به خود جلب کرد. اما در بخش مسابقه‌ی سینمای ایران به جز ''لیلی با من است'' ([[تبریزی، کمال (تهران ۱۳۳۸ش)|کمال تبریزی]]) که با دیدی کمیک به موضوع دفاع مقدس و بدون گذشتن از خطوط قرمز توانست نگاه‌ها را معطوف خود سازد، سایر فیلم‌ها چندان حرفی برای گفتن نداشتند. ''ضیافت'' ([[کیمیایی، مسعود (تهران ۱۳۲۰ش - )|مسعود کیمیایی]]) که شروع دوره‌ی جوان‌گرایی سازنده‌اش بود، بر خلاف شروع کوبنده‌اش پایانی ضعیف و نچسب داشت. [[پوراحمد، کیومرث (نجف آباد ۱۳۲۸ش)|کیومرث پوراحمد]] با ''خواهران غریب'' فیلمی موزیکال و خانوادگی ساخته بود، اما با آثار خوبش فاصله داشت. [[مجیدی، مجید (تهران ۱۳۳۸ش)|مجید مجیدی]] با ''پدر'' حضور خود را در سینمای ایران به عنوان کارگردانی صاحب نام تثبیت کرد، ولی فیلمش کاستی‌هایی داشت. ''بوی پیراهن یوسف'' و ''برج مینو'' هم نتوانستند موفقیت از ''کرخه تا راین'' و به خصوص ''خاک''ستر سبز را برای [[حاتمی کیا، ابراهیم (تهران ۱۳۴۰ش)|ابراهیم حاتمی‌کیا]] به ارمغان بیاورند. اما [[داد، سیف الله (خرمشهر ۱۳۳۴ـ ۱۳۸۸ش)|سیف‌الله داد]] با فیلم ''بازمانده'' و [[ملاقلی پور، رسول (تهران ۱۳۳۴ـ۱۳۸۵ش)|رسول ملاقلی‌پور]] با دو فیلم ''نجات یافتگان'' و ''سفر به چزابه'' کیفیت جشنواره را اندکی رونق بخشیدند. [[مخملباف، محسن (تهران ۱۳۳۶)|محسن مخملباف]] دو فیلم ''گبه'' و ''نون و گلدون'' را به جشنواره عرضه کرد. گبه که با گوشه‌ی چشمی به سینمای شاعرانه و مدرن اروپا (به خصوص پاراچانف) ساخته شده بود، درصد بالایی از آرای منتقدان و نویسندگان مطبوعات را به دست آورد. هیات داوران سیمرغ بلورین بهترین فیلم را به فیلم پدر اعطا کرد و کیومرث پوراحمد را به عنوان بهترین کارگردان برگزید. ضمن این‌که جایزه‌ی ویژه‌ی هیات داوران به فیلم بازمانده رسید.

دیپلم افتخار برای بهترین بازیگر نقش اول مرد: [[پرستویی، پرویز (همدان ۱۳۳۴ش)|پرویز پرستویی]] (لیلی با من است)

دیپلم افتخار برای بهترین بازیگر نقش اول زن: [[بایگان، افسانه (تهران ۱۳۴۰ش)|افسانه بایگان]] (خواهران غریب)

سیمرغ بلورین بهترین فیلم‌برداری: [[کلاری، محمود (تهران ۱۳۳۰ش)|محمود کلاری]] (گبه)

سیمرغ بلورین بهترین موسیقی متن: [[علیزاده، حسین (تهران ۱۳۳۰ش )|حسین علیزاده]] (گبه)

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم مرد: [[یاری، حسین (تهران ۱۳۴۶ش)|حسین یاری]] (آخرین مرحله)

سیمرغ بلورین بهترین بازیگر نقش دوم زن: [[نظریه، پریوش (گچساران ۱۳۴۸ش)|پریوش نظریه]] (پدر)

سیمرغ بلورین بهترین چهره‌پردازی: [[معیریان، جلال (تهران ۱۳۲۰ش)|جلال معیریان]] (غزال)