محسن قاضی مرادی: تفاوت میان نسخه‌ها

محسن قاضی‌مرادی که حضور پرباری در سینما (نزدیک به 40 اثر) و تلویزیون (بیش‌تر از 50 فیلم و سریال) داشت، در طول بیش‌تر از 40 سال در آثار کارگردانان شاخصی چون [[بیضایی، بهرام|بهرام بیضایی]]، [[فرمان آرا، بهمن (اصفهان ۱۳۲۰)|بهمن فرمان‌آرا]]، [[عیاری، کیانوش (اهواز ۱۳۳۰ش)|کیانوش عیاری]]، [[داود میرباقری|داوود میرباقری]]، [[رخشان بنی اعتماد (تهران ۱۳۳۳ش)|رخشان بنی‌اعتماد]]، [[کامبوزیا پرتوی]] و [[سیروس الوند]] بازی کرده است. وی که چندسالی گرفتار [[پارکینسون، بیماری|بیماری پارکینسون]] بود نهایتا بر اثر عوارض همین بیماری در منزل درگذشت. مهوش وقاری، بازیگر، همسر اوست.

وی در نهمین دوره جشن خانه سینما (1384) برای فیلم ما همه خوبيم (بیژن میرباقری) برنده‌ی تندیس بهترین بازیگر نقش دوم مرد شده است.

''خانه کاغذی'' (۱۳۹۵)؛ ''نهنگ عنبر 2: سلکشن رويا'' (۱۳۹۵)''؛ پيتزا مخلوط'' (۱۳۸۹)؛ ''دردسر بزرگ'' (۱۳۸۹)؛ ''همه چی آرومه'' (۱۳۸۹)؛ ''چراغ قرمز'' (۱۳۸۸)؛ ''شير و عسل'' (۱۳۸۸)؛'' يک جيب پر پول'' (۱۳۸۸)؛ ''آقای هفت‌رنگ'' (۱۳۸۷)؛ ''پسر آدم، دختر حوا'' (۱۳۸۷)؛ ''يک وجب از آسمان'' (۱۳۸۷)؛ ''خواب ليلا'' (۱۳۸۶)؛ ''دايره زنگی'' (۱۳۸۶)؛ ''بی‌وفا'' (۱۳۸۵)؛ ''سوغات فرنگ'' (۱۳۸۵)؛ ''قاعده‌ی بازی'' (۱۳۸۵)؛ ''مادرزن سلام'' (۱۳۸۵)؛'' تقاطع'' (۱۳۸۴)؛ ''اسپاگتی در هشت دقيقه'' (۱۳۸۳)؛ ''دربه‌درها'' (۱۳۸۳)؛ ''ما همه خوبيم'' (۱۳۸۳)؛ ''الهه زيگورات'' (۱۳۸۲)؛ ''بابا عزيز'' (۱۳۸۲)؛ ''برگ برنده'' (۱۳۸۲)؛ ''صبحانه‌ای برای دونفر'' (۱۳۸۲)؛ ''رسم عاشق‌کشی'' (۱۳۸۱)؛ ''غوغا'' (۱۳۸۱)؛ ''خانه‌ای روی آب'' (۱۳۸۰)؛ ''نگين (۱۳۸۰)؛'' ''زير پوست شهر'' (۱۳۷۹)؛ ''[[سگ کشی (فیلم)|سگ‌کشی]]'' (۱۳۷۹)؛ ''قطعه ناتمام'' (۱۳۷۹)؛ ''مسافر ری'' (۱۳۷۹)؛ ''مرد بارانی'' (۱۳۷۸)؛ ''[[غزال (فیلم)|غزال]]'' (۱۳۷۴)؛'' اوينار'' (۱۳۷۰)؛ ''يکبار برای هميشه'' (۱۳۷۰)؛ ''[[نار و نی]]'' (۱۳۶۷).