پرش به محتوا

ابن عمید، ابوالفتح (قم ۳۳۷ـ۳۶۶ق): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۱: خط ۱:


ابن عَمید، ابوالفتح (قم ۳۳۷ـ۳۶۶ق)<br>
ابن عَمید، ابوالفتح (قم ۳۳۷ـ۳۶۶ق)<br>
<p>(یا: ابن العمید؛ شهرت علی بن محمد، ملقب‌ به‌ ذوالکفایتین)‌ دبیر و وزیر [[آل بویه|آل‌بویه]]. پسر ابوالفضل‌ ابن‌ عمید بود و نزد پدر‌ و ابن فارس‌ ادب‌ آموخت‌. در ۳۵۸ق، رکن‌الدوله دیلمی وی را برای فرونشاندن شورش‌ مردم‌ [[قزوین، شهر|قزوین‌]] فرستاد. سال‌ بعد همراه‌ پدرش‌ به‌ جنگ‌ با حسنویه‌ کُرد رفت‌ و با مرگ‌ پدر، با حسنویه‌ صلح‌ کرد. پس‌ از بازگشت‌ به‌ [[ری، شهر باستانی|ری‌]]، رکن‌الدولۀ‌ دیلمی‌ وی‌ را به‌ وزارت‌ خویش‌ منصوب‌ کرد. رکن‌الدوله‌ در ۳۶۴ق، او را همراه‌ پسر خود، [[عضدالدوله دیلمی|عضدالدوله]]،‌ برای‌ یاری‌ بختیار، امیر آل‌بویه،‌ در [[عراق]] بر‌ضد ترکان‌، بدان‌جا فرستاد. عضدالدوله‌ بر امور عراق مسلط‌ شد و گویا می‌خواست‌ که‌ ابن عمید را به‌ وزارت‌ برگزیند. در همین‌ سال‌ به‌ کوشش‌ ابن عمید و [[عتبی، ابوجعفر (قرن ۴ق)|ابوجعفر عُتبی]]،‌ وزیر سامانی‌، دو دولت‌ آل‌بویه‌ و سامانی‌ پس‌ از سال‌ها جنگ‌ و کشمکش‌، صلح‌ کردند. پس از‌ وفات‌ رکن‌الدوله‌ در ۳۶۶ق، [[مویدالدوله دیلمی، ابونصر (۳۴۰ـ۳۷۳ق)|مؤیّدالدوله‌]] دیلمی‌ در ری‌ به‌ امارت‌ نشست‌ و ابن ‌عمید را در مقام‌ وزارت‌ نگاه‌ داشت‌. اما بدگمانی‌ ابن عمید به‌ [[صاحب بن عباد|صاحب‌ بن‌ عبّاد]]، دبیر خاص‌ مؤیدالدوله‌، و نفوذ ابن عمید در سران‌ لشکری‌ و کشوری‌، مؤیدالدوله‌ را بیمناک‌ کرد و او با کسب‌ موافقت‌ عضدالدوله، رئیس خاندان‌ آل‌بویه‌، در همان‌ سال‌ (۳۶۶ق) ابن عمید را دستگیر و شکنجه‌ کرد و کشت‌. شکنجۀ‌ ابن عمید احتمالاً برای‌ دست‌یافتن‌ به‌ اموال‌ پنهان‌ خانوادگی‌ بوده‌ است‌. ابوالفتح‌ ابن عمید در ادب‌ و سیاست‌ به‌ پای‌ پدرش‌ نرسید. اشعاری‌ از او باقی‌ مانده‌ است‌.</p>
<p>(یا: ابن العمید؛ شهرت علی بن محمد، ملقب‌ به‌ ذوالکفایتین)‌ دبیر و وزیر [[آل بویه|آل‌بویه]]. پسر ابوالفضل‌ ابن‌ عمید بود و نزد پدر‌ و ابن فارس‌ ادب‌ آموخت‌. در ۳۵۸ق، رکن‌الدوله دیلمی وی را برای فرونشاندن شورش‌ مردم‌ [[قزوین، شهر|قزوین‌]] فرستاد. سال‌ بعد همراه‌ پدرش‌ به‌ جنگ‌ با حسنویه‌ کُرد رفت‌ و با مرگ‌ پدر، با حسنویه‌ صلح‌ کرد. پس‌ از بازگشت‌ به‌ [[ری، شهر باستانی|ری‌]]، رکن‌الدولۀ‌ دیلمی‌ وی‌ را به‌ وزارت‌ خویش‌ منصوب‌ کرد. رکن‌الدوله‌ در ۳۶۴ق، او را همراه‌ پسر خود، [[عضدالدوله دیلمی|عضدالدوله]]،‌ برای‌ یاری‌ بختیار، امیر آل‌بویه،‌ در [[عراق]] بر‌ضد ترکان‌، بدان‌جا فرستاد. عضدالدوله‌ بر امور عراق مسلط‌ شد و گویا می‌خواست‌ که‌ ابن عمید را به‌ وزارت‌ برگزیند. در همین‌ سال‌ به‌ کوشش‌ ابن عمید و [[عتبی، ابوجعفر (قرن ۴ق)|ابوجعفر عُتبی]]،‌ وزیر سامانی‌، دو دولت‌ آل‌بویه‌ و سامانی‌ پس‌ از سال‌ها جنگ‌ و کشمکش‌، صلح‌ کردند. پس از‌ وفات‌ رکن‌الدوله‌ در ۳۶۶ق، [[مؤیدالدوله دیلمی، ابونصر|مؤیّدالدوله‌ دیلمی‌]] در ری‌ به‌ امارت‌ نشست‌ و ابن ‌عمید را در مقام‌ وزارت‌ نگاه‌ داشت‌. اما بدگمانی‌ ابن عمید به‌ [[صاحب بن عباد|صاحب‌ بن‌ عبّاد]]، دبیر خاص‌ مؤیدالدوله‌، و نفوذ ابن عمید در سران‌ لشکری‌ و کشوری‌، مؤیدالدوله‌ را بیمناک‌ کرد و او با کسب‌ موافقت‌ عضدالدوله، رئیس خاندان‌ آل‌بویه‌، در همان‌ سال‌ (۳۶۶ق) ابن عمید را دستگیر و شکنجه‌ کرد و کشت‌. شکنجۀ‌ ابن عمید احتمالاً برای‌ دست‌یافتن‌ به‌ اموال‌ پنهان‌ خانوادگی‌ بوده‌ است‌. ابوالفتح‌ ابن عمید در ادب‌ و سیاست‌ به‌ پای‌ پدرش‌ نرسید. اشعاری‌ از او باقی‌ مانده‌ است‌.</p>
<br><!--11040700-->
<br><!--11040700-->
[[رده:تاریخ ایران]]
[[رده:تاریخ ایران]]
[[رده:ایران از حکومت غزنویان تا حمله مغول]]
[[رده:ایران از حکومت غزنویان تا حمله مغول]]
۴۷٬۹۱۲

ویرایش