رشیدی، داود: تفاوت میان نسخه‌ها

پدر و اجدادش از رجال سیاسی و عالمان دینی دورۀ پهلوی اول و قاجار بودند. پدرش، عبدالامیر رشیدی حائری، دیپلمات و سفیر حکومت پهلوی در چند کشور بود. پدربزرگش، محمد حائری مازندرانی (معروف به ابن‌الشیخ)، از روحانیون مشروطه‌خواه و پدر پدربزرگش، زین‌العابدین حائری مازندرانی، از مراجع تقلید عصر قاجار بود. داود رشیدی پس از اتمام تحصیلات متوسطه در ترکیه و پاریس، به ژنو رفت و در رشتۀ کارگردانی و بازیگری تئاتر تحصیل کرد و همچنین از دانشگاه ژنو لیسانس علوم سیاسی گرفت. وی در همان‌جا نمایش‌هایی را بر روی صحنه برد. در بازگشت به ایران به استخدام ادارۀ تئاتر درآمد و «گروه تئاتر امروز» (۱۳۴۲) و «مرکز نمایش پدید» (۱۳۴۴)، هر دو وابسته به تلویزیون ملی ایران، را تشکیل داد. از‌جمله نمایش‌های اوست: ''[[حسن کچل]]'' از [[حاتمی ، علی (تهران ۱۳۲۳ـ۱۳۷۵ش)|علی حاتمی]]؛ ''می‌خواهید با من بازی کنید''؛ ''کاپیتان قراگوز''؛ ''مستأجر'' از [[صیاد، پرویز (لاهیجان ۱۳۱۸)|پرویز صیاد]]؛ ''دیکته و زاویه'' از [[ساعدی، غلامحسین (تبریز ۱۳۱۴ـ پاریس ۱۳۶۴ ش)|غلامحسین ساعدی]]؛ ''یک نوکر و دو ارباب'' از گلدونی؛ ''پیروزی در شیکاگو''؛ ''ریچارد سوم'' از [[شکسپیر، ویلیام (۱۵۶۴ـ ۱۶۱۶)|ویلیام شکسپیر]]؛ ''سی‌زیف و مرگ'' اثر [[مرل، روبر (۱۹۰۸ـ۲۰۰۴)|روبر مرل]]؛ و ''وای بر مغلوب'' از ساعدی.   

*تجاوز (۱۳۴۹)