پرش به محتوا

ابتهاج، امیرهوشنگ: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ ابتهاج، امیرهوشنگ (رشت ۱۳۰۶ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به ابتهاج، امیرهوشنگ منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۰: خط ۳۰:
[[پرونده: 11002800.jpg | بندانگشتی|امیرهوشنگ ابتهاج]](اسم هنری: هـ. الف. سایه) شاعر ایرانی. بخشی از تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در [[رشت، شهر|رشت]] و بخشی دیگر را در [[تهران، شهر|تهران]] گذراند، اما ادامۀ تحصیل نداد و به کارهای اداری پرداخت. در دوره‌ای به لحاظ سیاسی، به [[حزب توده ایران|حزب توده]] گرایش یافت و برای همیشه سوسیالیست باقی ماند. از نظر ادبی، سروده‌هایش در شیوۀ سنّت‌گرایان و نیز در سبک نواندیشان با اقبال روبه‌رو شد. از این‌سو در زمرۀ شاگردان [[نیما یوشیج]] قرار می‌گیرد و از آن‌سو به [[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|محمدحسین شهریار]] نزدیک است. اما به‌ویژه پس از دهۀ ۱۳۴۰ش تلاش‌های شاعر در پرداختن بیشتر به غزل فارسی پُررنگ‌تر و جدی‌تر جلوه کرده و او را در مقام گوینده‌ای پاکیزه‌سخن که ادامه‌دهندۀ راه غزلسرایان بزرگ ایران است شناسانده.  
[[پرونده: 11002800.jpg | بندانگشتی|امیرهوشنگ ابتهاج]](اسم هنری: هـ. الف. سایه) شاعر ایرانی. بخشی از تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در [[رشت، شهر|رشت]] و بخشی دیگر را در [[تهران، شهر|تهران]] گذراند، اما ادامۀ تحصیل نداد و به کارهای اداری پرداخت. در دوره‌ای به لحاظ سیاسی، به [[حزب توده ایران|حزب توده]] گرایش یافت و برای همیشه سوسیالیست باقی ماند. از نظر ادبی، سروده‌هایش در شیوۀ سنّت‌گرایان و نیز در سبک نواندیشان با اقبال روبه‌رو شد. از این‌سو در زمرۀ شاگردان [[نیما یوشیج]] قرار می‌گیرد و از آن‌سو به [[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|محمدحسین شهریار]] نزدیک است. اما به‌ویژه پس از دهۀ ۱۳۴۰ش تلاش‌های شاعر در پرداختن بیشتر به غزل فارسی پُررنگ‌تر و جدی‌تر جلوه کرده و او را در مقام گوینده‌ای پاکیزه‌سخن که ادامه‌دهندۀ راه غزلسرایان بزرگ ایران است شناسانده.  


نخستین دفترهای شعر او در دهه‌های 1320 و 1330ش با مقدمه‌هایی از [[حمیدی شیرازی، مهدی (شیراز ۱۲۹۳ـ تهران ۱۳۶۵ش)|مهدی حمیدی شیرازی]]، عبدالعلی طاعتی، [[کیوان، مرتضی (اصفهان ۱۳۰۰ـ تهران ۱۳۳۳ش)|مرتضی کیوان]] و [[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|شهریار]] نشر یافت. ابتهاج از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ش (پس از کناره‌گیری [[داود پیرنیا (تهران ۱۲۷۹ـ همان جا ۱۳۵۰ش)|داوود پیرنیا]]) سرپرست برنامۀ گل‌ها در رادیوی ایران و پایه‌گذار برنامۀ موسیقایی گلچین هفته بود و در این دوره حامی اصلی موسیقیدانانی شد که در سالیان بعد به شهرت رسیدند. ازجمله [[محمدرضا لطفی]] و [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] که همیشه محبوب وی بودند.  
نخستین دفترهای شعر او در دهه‌های 1320 و 1330ش با مقدمه‌هایی از [[حمیدی شیرازی، مهدی (شیراز ۱۲۹۳ـ تهران ۱۳۶۵ش)|مهدی حمیدی شیرازی]]، عبدالعلی طاعتی، [[کیوان، مرتضی (اصفهان ۱۳۰۰ـ تهران ۱۳۳۳ش)|مرتضی کیوان]] و [[شهریار، محمدحسین (تبریز ۱۲۸۳ـ۱۳۶۷ش)|شهریار]] نشر یافت. ابتهاج از سال ۱۳۵۰ تا ۱۳۵۶ش (پس از کناره‌گیری [[پیرنیا، داود|داوود پیرنیا]]) سرپرست برنامۀ گل‌ها در رادیوی ایران و پایه‌گذار برنامۀ موسیقایی گلچین هفته بود و در این دوره حامی اصلی موسیقیدانانی شد که در سالیان بعد به شهرت رسیدند. ازجمله [[لطفی، محمدرضا (گرگان ۱۳۲۵ـ۱۳۹۳ش)|محمدرضا لطفی]] و [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] که همیشه محبوب وی بودند.  


از دفترهای شعر اوست: ''شبگیر'' (۱۳۳۲‌ش)؛ ''یادگار خون سرو'' (۱۳۶۰‌ش)؛ ''آینه‌درآینه'' (برگزیدۀ شعرها به انتخاب [[شفیعی کدکنی، محمدرضا (کدکن ۱۳۱۸ش)|محمدرضا شفیعی کدکنی]]، ۱۳۶۹‌ش) و ''تاسیان'' (اشعار ابتهاج در قالب نو- 1385ش). ابتهاج ''دیوان'' حافظ را نیز تصحیح کرده که با نام ''حافظ به سعی سایه'' به چاپ رسیده است.
از دفترهای شعر اوست: ''شبگیر'' (۱۳۳۲‌ش)؛ ''یادگار خون سرو'' (۱۳۶۰‌ش)؛ ''آینه‌درآینه'' (برگزیدۀ شعرها به انتخاب [[شفیعی کدکنی، محمدرضا (کدکن ۱۳۱۸ش)|محمدرضا شفیعی کدکنی]]، ۱۳۶۹‌ش) و ''تاسیان'' (اشعار ابتهاج در قالب نو- 1385ش). ابتهاج ''دیوان'' حافظ را نیز تصحیح کرده که با نام ''حافظ به سعی سایه'' به چاپ رسیده است.
۴۷٬۹۱۲

ویرایش