پرش به محتوا

محمود رحمانی پور: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۲: خط ۳۲:
نوازنده‌ی ایرانی [[ویولن]] و [[عود (موسیقی)|عود]]. پدرش (علی رحمانی‌پور) نیز با موسیقی ایرانی و نواختن تار آشنایی داشت. به تشویق پدرش از سال پنجم ابتدایی به [[هنرستان موسیقی ملی]] رفت و به توصیه‌ی [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌الله خالقی]] ساز ویولن را انتخاب کرد. در این دوره او به مدت 7 سال از آموزش‌های اساتید برجسته‌ای چون [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] (ویولن)، [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)|نصرالله زرین‌پنجه]] (عود) و [[حسین تهرانی]] (تنبک) برخوردار بود. از دیگر اساتید ویولن او در این دوره باید به روح‌الله خالقی و [[مهدی مفتاح]] اشاره کرد. اولین اجرای خارج از هنرستان رحمانی‌پور در ارکستر وزارت فرهنگ و هنر آن زمان (به سرپرستی [[خادم میثاق، علی محمد (تهران ۱۲۸۶ـ همان جا ۱۳۳۷ش)|علی‌محمد خادم میثاق]]) بود و پس از آن در سال ۱۳۳۲ به رادیو راه یافت و در ارکستر بزرگ برنامه‌ی گل‌ها در کنار اساتیدی مثل [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)|علی تجویدی]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)|جواد معروفی]]، نصرالله زرین‌پنجه، [[افتتاح، امیرناصر (تهران ۱۳۱۳ـ همان جا ۱۳۶۶)|امیرناصر افتتاح]] و [[احمد رحمانی پور|احمد رحمانی‌پور]] (برادر بزرگ‌ترش) به نوازندگی پرداخت. از دیگر فعالیت‌های او در رادیو باید به عضویت در اركستر [[جهان پناه، عبدالله|عبداللَّه جهان‌‏پناه]]، ارکستر سازهاى ملى (به سرپرستى مهدى مفتاح) (به عنوان نوازنده‌ی عود) و حضور و تک‌نوازی عود در برنامه‌ی «نوایى از موسیقى ملى» (به سرپرستى منوچهر جهانبگلو) اشاره کرد. او همچنین در ارکستر [[امیرهمایون خرم|همایون خرم]] (برنامه‌ی دوم رادیو) نیز با خوانندگانی چون [[اکبر گلپایگانی (خواننده)|اکبر گلپایگانی]]، [[محمودی خوانساری، محمود (تهران ۱۳۱۳ـ۱۳۶۶ش)|محمود محمودی خوانساری]]، [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|حسین خواجه‌امیری (ایرج)]]، [[عبدالوهاب شهیدی (خواننده)|عبدالوهاب شهیدی]] و [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] اجرا داشته است.  
نوازنده‌ی ایرانی [[ویولن]] و [[عود (موسیقی)|عود]]. پدرش (علی رحمانی‌پور) نیز با موسیقی ایرانی و نواختن تار آشنایی داشت. به تشویق پدرش از سال پنجم ابتدایی به [[هنرستان موسیقی ملی]] رفت و به توصیه‌ی [[خالقی، روح الله (کرمان ۱۲۸۵ـ سالزبورگ ۱۳۴۳ش)|روح‌الله خالقی]] ساز ویولن را انتخاب کرد. در این دوره او به مدت 7 سال از آموزش‌های اساتید برجسته‌ای چون [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] (ویولن)، [[زرین پنجه، نصرالله (تهران ۱۲۸۵ـ همان جا ۱۳۶۰ش)|نصرالله زرین‌پنجه]] (عود) و [[حسین تهرانی]] (تنبک) برخوردار بود. از دیگر اساتید ویولن او در این دوره باید به روح‌الله خالقی و [[مهدی مفتاح]] اشاره کرد. اولین اجرای خارج از هنرستان رحمانی‌پور در ارکستر وزارت فرهنگ و هنر آن زمان (به سرپرستی [[خادم میثاق، علی محمد (تهران ۱۲۸۶ـ همان جا ۱۳۳۷ش)|علی‌محمد خادم میثاق]]) بود و پس از آن در سال ۱۳۳۲ به رادیو راه یافت و در ارکستر بزرگ برنامه‌ی گل‌ها در کنار اساتیدی مثل [[تجویدی، علی (تهران ۱۲۹۸ـ۱۳۸۴ش)|علی تجویدی]]، [[معروفی، جواد (تهران ۱۲۹۱ـ همان جا ۱۳۷۲ش)|جواد معروفی]]، نصرالله زرین‌پنجه، [[افتتاح، امیرناصر (تهران ۱۳۱۳ـ همان جا ۱۳۶۶)|امیرناصر افتتاح]] و [[احمد رحمانی پور|احمد رحمانی‌پور]] (برادر بزرگ‌ترش) به نوازندگی پرداخت. از دیگر فعالیت‌های او در رادیو باید به عضویت در اركستر [[جهان پناه، عبدالله|عبداللَّه جهان‌‏پناه]]، ارکستر سازهاى ملى (به سرپرستى مهدى مفتاح) (به عنوان نوازنده‌ی عود) و حضور و تک‌نوازی عود در برنامه‌ی «نوایى از موسیقى ملى» (به سرپرستى منوچهر جهانبگلو) اشاره کرد. او همچنین در ارکستر [[امیرهمایون خرم|همایون خرم]] (برنامه‌ی دوم رادیو) نیز با خوانندگانی چون [[اکبر گلپایگانی (خواننده)|اکبر گلپایگانی]]، [[محمودی خوانساری، محمود (تهران ۱۳۱۳ـ۱۳۶۶ش)|محمود محمودی خوانساری]]، [[ایرج (کاشان ۱۳۱۲ش)|حسین خواجه‌امیری (ایرج)]]، [[عبدالوهاب شهیدی (خواننده)|عبدالوهاب شهیدی]] و [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] اجرا داشته است.  


از دیگر اجراهای مهم رحمانی‌پور باید به هم‌نوازی او با اساتیدی چون حسین تهرانی، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]]، [[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، [[عبادی، احمد (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۷۱ش)|احمد عبادی]] و [[ناهید، حسن (کرمان ۱۳۲۲ش)|حسن ناهید]] در [[جشن هنر شیراز]] اشاره کرد. او همچنین برای شناساندن موسیقی سنتی ایران، از طرف وزارت فرهنگ و هنر، مسافرت‌هایی نیز به کشورهای شوروی (کنسرت سازهای ملی ایران)، [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، [[فرانسه]] (به سرپرستى مهدى مفتاح)، [[پاکستان]]، [[کویت]] (به همراهی [[روحانی، انوشیروان (رشت ۱۳۱۹ش)|انوشیروان روحانى]])، [[کانادا]] (نمایشگاه جهانی کتاب) و [[افغانستان]] داشته است.   
از دیگر اجراهای مهم رحمانی‌پور باید به هم‌نوازی او با اساتیدی چون حسین تهرانی، [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]]، [[شریف، فرهنگ (آمل ۱۳۱۲ش)|فرهنگ شریف]]، [[عبادی، احمد (تهران ۱۲۸۵ـ۱۳۷۱ش)|احمد عبادی]] و [[ناهید، حسن (کرمان ۱۳۲۲ش)|حسن ناهید]] در [[جشن هنر شیراز]] اشاره کرد. او همچنین برای شناساندن موسیقی سنتی ایران، از طرف وزارت فرهنگ و هنر، مسافرت‌هایی نیز به کشورهای شوروی (کنسرت سازهای ملی ایران)، [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]، [[فرانسه]] (به سرپرستى مهدى مفتاح)، [[پاکستان]]، [[کویت]] (به همراهی [[روحانی، انوشیروان|انوشیروان روحانى]])، [[کانادا]] (نمایشگاه جهانی کتاب) و [[افغانستان]] داشته است.   


رحمانى‌‏پور حدود 21 سال با رادیو همكارى كرده و 22 سال نیز معلم موسیقى و سرود مدارس تهران بوده است.
رحمانى‌‏پور حدود 21 سال با رادیو همكارى كرده و 22 سال نیز معلم موسیقى و سرود مدارس تهران بوده است.
۴۷٬۷۳۶

ویرایش