سراج، سید حسام الدین: تفاوت میان نسخه‌ها

<p>خوانندۀ موسیقی ایرانی. آواز اصیل را به تشویق پدرش آغاز کرد و از محضر استادانی چون [[محمدرضا شجریان (خواننده)|محمدرضا شجریان]] بهره برد و نزد [[پایور، فرامرز (تهران ۱۳۱۱ش ـ ۱۳۸۸)|فرامرز پایور]] نوازندگی سنتور را نیز فرا گرفت. فعالیت او از سال‌های ۱۳۵۷ـ۱۳۵۸ مقارن با پیروزی انقلاب اسلامی، آغاز شد و در سال‌های [[جنگ ایران و عراق]] (۱۳۵۹ـ۱۳۶۷) با ساخت و اجرای نغمه‌ای در دستگاه همایون (با شعرِ [[سبزواری، حمید (سبزوار ۱۳۰۴ش)|حمید سبزواری]] با عنوان «همپای جلودار») شهرت و محبوبیتی فراگیر یافت و هم‌زمان در واحد موسیقی حوزۀ هنری سازمان تبلیغات اسلامی، تعدادی آلبوم همراه با تارنوازی و آهنگ‌سازی [[محسن نفر]]، تولید شد که نام سراج را به‌عنوان خواننده‌ای صاحب لحن خاص به جامعۀ موسیقی شناساند. تحصیلات او در رشتۀ معماری در تهران و [[لندن (انگلستان)|لندن]] بود. وی طی سال‌های بعد از انقلاب، با برگزاری کنسرت و انتشار آلبوم، فعالیت مستمر موسیقایی داشته است. از آثارش آلبوم‌های ''نینوا'' (۱ و ۲)؛ ''شمس‌الضحی''؛ ''باغ ارغوان''؛ ''شرح فراق''؛ ''یاد یار'' (به یاد امام خمینی (ره)، همراه با آهنگ‌سازی و تار محسن نفر)؛ ''وداع'' (همراه با رامین کاکاوند)، ''آینه و آه'' (همراه با [[محمدجواد ضرابیان]]) در خور ذکرند.</p>