بدیعی، رحمت الله: تفاوت میان نسخه‌ها

نوازندۀ ایرانی ویولن. ابتدا هنرجوی [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان ملی موسیقی]] بود و با تحصیل نزد استاد [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]]، پیش از ۲۰سالگی در زمرۀ بهترین‌های کلاس صبا شناخته شد. فعالیت رسمی او از اواسط دهۀ ۱۳۳۰ آغاز شد و ۲۲ سال در ارکسترهای وزارت فرهنگ‌وهنر و نیز با موسیقی‌دانانی چون [[دهلوی، حسین (تهران ۱۳۰۶ش )|حسین دهلوی]]، [[پایور، فرامرز|فرامرز پایور]]، [[اسماعیلی، محمد (تهران ۱۳۱۳ش)|محمد اسماعیلی]]، و [[ظریف، هوشنگ (تهران ۱۳۱۷ش )|هوشنگ ظریف]] تک‌نوازی و هم‌نوازی می‌کرد. در این مدت، به اقتضای برنامه‌هایی خاص، که منحصراً با سازهای ایرانی اجرا می‌شد، کمانچه نیز می‌نواخت. از اجراهای ممتاز وی بازنوازیِ قطعاتی است که استادش ابوالحسن صبا قبلاً ساخته و اجرا کرده بود؛ دقّت اجرای او حاکی از این بود که تکنیک نوازندگی‌اش، فاصلۀ چندانی با تکنیک استادش ندارد. ازجمله فعالیت‌های اوست: حضور در اجراهای گروه اساتید به سرپرستی فرامرز پایور، نوازندۀ سنتور، و با حضور هوشنگ ظریف، نوازندۀ تار، محمد اسماعیلی، نوازندۀ تنبک، [[ناهید، حسن|حسن ناهید]]، نوازندۀ نی، و با آواز [[عبدالوهاب شهیدی (خواننده)|عبدالوهّاب شهیدی]]؛ و نیز نوازندگی در صفحات ''شناخت موسیقی ایرانی برای کودکان و نوجوانان''، اثر [[روشن روان، کامبیز|کامبیز روشن‌روان]]. بدیعی از ۱۳۵۸ مقیم [[هلند]] شد و ضمن نوازندگی در ارکسترهای سمفونیک و مجلسی، به نواختن و تعلیم‌دادن موسیقی ایرانی و مکتب ویولن‌‌نوازی استاد ابوالحسن صبا ادامه داد. ازجمله آثار اوست: کتاب ''راک‌ها در دستگاه ماهور.''