میرزا عبدالله فراهانی: تفاوت میان نسخه‌ها

(معروف به میرزا عبدالله) تک‌نواز تار و [[سه تار|سه‌تار]] و ردیف‌دان ایرانی. نزد برادر بزرگش، میرزا حسن، و پسر عمویش، آقا غلامحسین، نواختن تار را آموخت. او برخلاف رسم تنگ‌نظرانه زمانه، آنچه خود داشت به شاگردانش می‌آموخت و هنرمندانی چون [[محمد ایرانی مجرد]]، منتظم‌الحکما، [[قهرمانی، اسماعیل (تهران ۱۲۵۸ش ـ همان جا )|اسماعیل قهرمانی]]، [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] و... از آموزش‌های او بهره‌مند شدند. ردیف او و برادرش ([[آقا حسینقلی]]) را [[وزیری، علینقی (تهران ۱۲۶۶ـ همان جا ۱۳۵۸ش)|علینقی وزیری]] به خط نت درآورد که بعدها برای تدوین ردیف جامع موسیقی ایرانی مورد استفادۀ [[معروفی، موسی|موسی معروفی]] قرار گرفت. آثاری چند از نوازندگی او برجای مانده است. مهم‌ترین جنبۀ فعالیت‌های فرهنگی هنری او، تدوین [[ردیف (موسیقی)|ردیف موسیقی ایرانی]] و انتقال آن به نسل بعد است. تخصص اصلی او بیشتر در زمینۀ سه‌تارنوازی است ولی به دلیل مهیا نبودن امکانات مناسب ضبط سه‌تار (به سبب صدای ضعیف آن) در اجراها از تار استفاده کرده است.