آوانسیان، آربی: تفاوت میان نسخه‌ها

نمایش‌نامه‌نویس ایرانی، کارگردان تئاتر و فیلم‌ساز. به نوآوری در عرصۀ نمایش علاقه‌مند بود. در ۱۳۵۰ش در کنار [[بروک، پیتر (۱۹۲۵)|پیتر بروک]]<ref>Peter Brook</ref> در مرکز تجربیات بین‌المللی پژوهش‌های تئاتری به‌ فعالیت پرداخت، که اجرای نمایش ''ارگاست ''در پنجمین [[جشن هنر شیراز]]، حاصل نخستین همکاری مشترک آنان بود؛ او در پاییز همان‌سال با افزایش تعداد هنرمندان تئاتر، ''[[کارگاه نمایش|گروه بازیگران شهر]] ''را تشکیل داد.  

آوانسیان در [[لندن (انگلستان)|لندن]]<ref>London</ref> در رشتۀ کارگردانی سینما و سپس در [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]<ref>America</ref> در زمینۀ تئاتر تحصیل کرد و پس از بازگشت به ایران، فیلم مستند ''لبئوس به‌نام تائوس ''(۱۳۴۷ش) را ساخت. از ۱۳۴۶ تا ۱۳۵۷ش نمایش‌نامه‌هایی از [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)|استریندبرگ]]<ref>Strindberg</ref>، [[ایبسن، هنریک (۱۸۲۸ـ۱۹۰۶)|ایبسن]]<ref>Ibsen</ref>، [[بکت، ساموئل|بکت]]<ref>Beckett</ref> و [[هاندکه، پتر (۱۹۴۲)|هاندکه]]<ref>Handke</ref> را بر روی صحنه برد، و برای کارگردانی نمایش پژوهشی ژرف و سترگ و نو... از [[نعلبندیان، عباس (تهران ۱۳۲۶ـ۱۳۶۸ش)|عباس نعلبندیان]]، برندۀ جایزۀ تلویزیون ملّی ایران شد. از اجراهای اوست: ویس و رامین از [[تجدد، مهین ( ـ۱۳۸۰ش)|مهین تجدد]]؛ ''انسان، حیوان، تقوا''؛ ''باغ آلبالو ''نوشتۀ [[چخوف، آنتون (۱۸۶۰ـ۱۹۰۴)|آنتون چخوف]]<ref>Anton Chekhov</ref>؛ ''سواری درآمد رنگش سرخ مویش سرخ و...''، از مهین تجدّد؛ و ''روزهای خوش'' اثر ساموئل بکت.