پرش به محتوا

محمدعلی حیدرنیا: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۲: خط ۳۲:




(نام اصلی: علی درخشان) آهنگ‌ساز ایرانی. پدربزرگ و پدرش اهل [[سنندج، شهر|سنندج]] بودند و با نواختن [[ویولن]] آشنایى داشتند. او هم از کودکی نزد پدرش شروع به یادگیری ویولن کرد. پس از سال اول دبیرستان به [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان موسیقى ملى]] رفت و مدت دو سال در این مرکز به تحصیل پرداخت و دوباره پس از این مدت به تحصیلات دبیرستانی‌اش ادامه داد. او در سال 1333 برای یادگیری سبک‌هاى مختلف نوازندگى، نزد نوازنده‌ای به نام مهاجر و پس از مدتى نیز به محضر [[ابوالحسن صبا]] رفت و مدت پنج سال نزد وی تمام ردیف‏‌ها و گوشه‌‏هاى موسیقى ایرانى را فراگرفت. در همین دوره به سازهاى کلاویه‌‏اى پیانو و [[آکوردیون|آکوردئون]] روى آورد و مدت دو سال نزد [[خاچاطوریان، آرام ایلیچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸)|خاچاطوریان]] و سپس نزد یوسف یوسف‏‌زاده به یادگیری این سازها پرداخت.   
(نام اصلی: علی درخشان) آهنگ‌ساز ایرانی. پدربزرگ و پدرش اهل [[سنندج، شهر|سنندج]] بودند و با نواختن [[ویولن]] آشنایى داشتند. او هم از کودکی نزد پدرش شروع به یادگیری ویولن کرد. پس از سال اول دبیرستان به [[هنرستان موسیقی ملی|هنرستان موسیقى ملى]] رفت و مدت دو سال در این مرکز به تحصیل پرداخت و دوباره پس از این مدت به تحصیلات دبیرستانی‌اش ادامه داد. او در سال 1333 برای یادگیری سبک‌هاى مختلف نوازندگى، نزد نوازنده‌ای به نام مهاجر و پس از مدتى نیز به محضر [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] رفت و مدت پنج سال نزد وی تمام ردیف‏‌ها و گوشه‌‏هاى موسیقى ایرانى را فراگرفت. در همین دوره به سازهاى کلاویه‌‏اى پیانو و [[آکوردئون]] روى آورد و مدت دو سال نزد [[خاچاطوریان، آرام ایلیچ (۱۹۰۳ـ۱۹۷۸)|خاچاطوریان]] و سپس نزد یوسف یوسف‏‌زاده به یادگیری این سازها پرداخت.   


دوره‌ی پرکاری درخشان در کار آهنگ‌سازی از سال 1347 شروع شد. او از سال 1349 به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و سرپرست ارکستر  نوین این وزارتخانه شد. همکاران درخشان در این ارکستر عبارت بودند از [[میرزاده، سید مجتبی (کرمانشاه ۱۳۲۴ـ تهران ۱۳۸۴ش)|مجتبى میرزاده]]، هادى آزرم، همایون خواجه‌نورى، [[پازوکی، جهانبخش (شیراز ۱۳۱۶ش)|جهان‏بخش]]، رضاقلى ملکى و تعداد دیگری از هنرمندان معروف. او از همین سال هم همکاری‌اش را با رادیو و تلویزیون آغاز کرد و تعدادی آهنگ براى برنامه‌‏هاى مختلف این مرکز ساخت. از سال 1357 به بعد سرپرستى ارکستر شماره‌ی یک سنتى به وى واگذار شد. درخشان در حاشیه‌ی کارهاى هنرى در تلویزیون، رادیو، [[تالار رودکی|تالار رودکى]] و [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|وزارت ارشاد اسلامى]]، براى کودکان و نوجوانان موسیقى‌های بسیاری ساخت.  
دوره‌ی پرکاری درخشان در کار آهنگ‌سازی از سال 1347 شروع شد. او از سال 1349 به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد و سرپرست ارکستر  نوین این وزارتخانه شد. همکاران درخشان در این ارکستر عبارت بودند از [[میرزاده، سید مجتبی|مجتبى میرزاده]]، هادى آزرم، همایون خواجه‌نورى، [[پازوکی، جهانبخش (شیراز ۱۳۱۶ش)|جهان‏بخش]]، رضاقلى ملکى و تعداد دیگری از هنرمندان معروف. او از همین سال هم همکاری‌اش را با رادیو و تلویزیون آغاز کرد و تعدادی آهنگ براى برنامه‌‏هاى مختلف این مرکز ساخت. از سال 1357 به بعد سرپرستى ارکستر شماره‌ی یک سنتى به وى واگذار شد. درخشان در حاشیه‌ی کارهاى هنرى در تلویزیون، رادیو، [[تالار رودکی|تالار رودکى]] و [[وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی|وزارت ارشاد اسلامى]]، براى کودکان و نوجوانان موسیقى‌های بسیاری ساخت.  


از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به ساخت موسیقی سریال‏‌هاى مستند 13 قسمتى"''طبیعت ایران''" و چند فیلم سینمایى (از جمله "''پیرک''" و "''شیلات''") اشاره کرد. درخشان از سال‌ها پیش از انقلاب با [[ارکستر سمفونیک تهران]] همکارى داشت و این فعالیت بعد از سال 1357 بیش‌تر شد. وى علاوه بر تعلیم شاگرد در مراکز هنرى، به طور خصوصى هم آموزش می‌داد. او در سال 1367 بنابر ارزش‌یابى هنرى، موفق به دریافت درجه‌ی دوم هنرى (معادل فوق لیسانس) شد.  
از دیگر فعالیت‌های او می‌توان به ساخت موسیقی سریال‏‌هاى مستند 13 قسمتى"''طبیعت ایران''" و چند فیلم سینمایى (از جمله "''پیرک''" و "''شیلات''") اشاره کرد. درخشان از سال‌ها پیش از انقلاب با [[ارکستر سمفونیک تهران]] همکارى داشت و این فعالیت بعد از سال 1357 بیش‌تر شد. وى علاوه بر تعلیم شاگرد در مراکز هنرى، به طور خصوصى هم آموزش می‌داد. او در سال 1367 بنابر ارزش‌یابى هنرى، موفق به دریافت درجه‌ی دوم هنرى (معادل فوق لیسانس) شد.  
۴۷٬۳۱۳

ویرایش