تورج زاهدی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
موسیقیدان، ادیب، روزنامهنگار و بازیگر ایرانی. از سنین نوجوانی، ضمن گذراندن تحصیلات ابتدایی و دبیرستان در خوزستان، از راه مطبوعات موجود آنجا و برنامههاى فرهنگى- هنرى رادیو تهران با مبانى کلى هنر و موسیقى آشنا شد. پس از عزیمت به تهران (1354)، همزمان با فراگیری موسیقی ایرانی، به نوشتن مقالاتى در مطبوعات مهم و مطرح پیش از انقلاب پرداخت. | موسیقیدان، ادیب، روزنامهنگار و بازیگر ایرانی. از سنین نوجوانی، ضمن گذراندن تحصیلات ابتدایی و دبیرستان در خوزستان، از راه مطبوعات موجود آنجا و برنامههاى فرهنگى- هنرى رادیو تهران با مبانى کلى هنر و موسیقى آشنا شد. پس از عزیمت به تهران (1354)، همزمان با فراگیری موسیقی ایرانی، به نوشتن مقالاتى در مطبوعات مهم و مطرح پیش از انقلاب پرداخت. | ||
زاهدی نخستین کسى است که مبحث موسیقى فیلم و نقد آن را به طور جدى در مطبوعات ایران مطرح کرد. او نوازندگى تار و موسیقى ایرانى را در «کانون فرهنگى چاووش» (به سرپرستى [[لطفی، محمدرضا (گرگان ۱۳۲۵ـ۱۳۹۳ش)|محمدرضا لطفى]]) آموخته است. وی غیر از تدریس تار و سهتار، چندین آهنگ سنتی ساخته که در سال 1368 توسط گروه «معراج» (به سرپرستى و خوانندگی خود او) در تالار وحدت به اجرا درآمدهاند. حاصل این اجرا آلبوم «سوز و گداز» است که منتشر شده است. وی با موسیقى بختیارى نیز به خوبى آشنا است. او در فیلمهاى «شیر سنگى» و «میرزا کوچک خان» خوانندگى تصانیف فیلمها را عهدهدار بوده و خود نیز در فیلمهای «مدرسهی رجایى» ([[محسن مخملباف]]- 1368) و «در مسیر تندباد» ([[جعفری جوزانی، مسعود (جوزان ملایر ۱۳۲۷ش)|مسعود جعفرى جوزانى]]- 1367) بازى کرده است. زاهدى در هنرهای دیگری مانند شعر و نقاشى نیز فعالیت داشته. همچنین او نخستین کسى است که دربارهی کارلوس کاستاندا و عرفان غربى پژوهش کرده است. | زاهدی نخستین کسى است که مبحث موسیقى فیلم و نقد آن را به طور جدى در مطبوعات ایران مطرح کرد. او نوازندگى تار و موسیقى ایرانى را در «کانون فرهنگى چاووش» (به سرپرستى [[لطفی، محمدرضا (گرگان ۱۳۲۵ـ۱۳۹۳ش)|محمدرضا لطفى]]) آموخته است. وی غیر از تدریس تار و سهتار، چندین آهنگ سنتی ساخته که در سال 1368 توسط گروه «معراج» (به سرپرستى و خوانندگی خود او) در تالار وحدت به اجرا درآمدهاند. حاصل این اجرا آلبوم «سوز و گداز» است که منتشر شده است. وی با موسیقى بختیارى نیز به خوبى آشنا است. او در فیلمهاى «شیر سنگى» و «میرزا کوچک خان» خوانندگى تصانیف فیلمها را عهدهدار بوده و خود نیز در فیلمهای «مدرسهی رجایى» ([[مخملباف، محسن|محسن مخملباف]]- 1368) و «در مسیر تندباد» ([[جعفری جوزانی، مسعود (جوزان ملایر ۱۳۲۷ش)|مسعود جعفرى جوزانى]]- 1367) بازى کرده است. زاهدى در هنرهای دیگری مانند شعر و نقاشى نیز فعالیت داشته. همچنین او نخستین کسى است که دربارهی کارلوس کاستاندا و عرفان غربى پژوهش کرده است. | ||
اولین نوشتههای زاهدی در حیطهی نقد فیلم، طی سالهای اواخر دهه 1340 و اوائل 1350 در هفتهنامهی «فیلم و هنر» به چاپ رسیده. او دبیر صفحهی موسیقی مجلهی «تماشا» بوده است. در سال ۱۳۵۸ نقدی بر کاست «آهنگهایی از عارف و شیدا» با صدای سیما مافیها و موسیقی [[اسماعیل تهرانی]] نوشت، و به این ترتیب نقد موسیقی را در ایران بنیان گذاشت. چندی بعد نشریهی «دفترهای سینما» را با همکاری بهزاد رحیمیان، داوود مسلمی، خسرو دهقان، پروانه مکانیک و [[احمدی، بابک (تهران ۱۳۲۷ش )|بابک احمدی]] منتشر کرد، که اولین نشریهی سینمایی پس از انقلاب اسلامی بود. او نزدیک بیست سال با «ماهنامهی فیلم» همکاری دارد. زاهدی هماکنون در مهرشهر کرج زندگی میکند و جز فعالیتهای ژورنالیستی به تدریس تار و سهتار و آواز اشتغال دارد. | اولین نوشتههای زاهدی در حیطهی نقد فیلم، طی سالهای اواخر دهه 1340 و اوائل 1350 در هفتهنامهی «فیلم و هنر» به چاپ رسیده. او دبیر صفحهی موسیقی مجلهی «تماشا» بوده است. در سال ۱۳۵۸ نقدی بر کاست «آهنگهایی از عارف و شیدا» با صدای سیما مافیها و موسیقی [[اسماعیل تهرانی]] نوشت، و به این ترتیب نقد موسیقی را در ایران بنیان گذاشت. چندی بعد نشریهی «دفترهای سینما» را با همکاری بهزاد رحیمیان، داوود مسلمی، خسرو دهقان، پروانه مکانیک و [[احمدی، بابک (تهران ۱۳۲۷ش )|بابک احمدی]] منتشر کرد، که اولین نشریهی سینمایی پس از انقلاب اسلامی بود. او نزدیک بیست سال با «ماهنامهی فیلم» همکاری دارد. زاهدی هماکنون در مهرشهر کرج زندگی میکند و جز فعالیتهای ژورنالیستی به تدریس تار و سهتار و آواز اشتغال دارد. | ||