جوانمرد، عباس: تفاوت میان نسخه‌ها

|زادروز= تهران 1307

عباس جوانمرد (تهران ۱۳۰۷ش- تورنتو ۷ مهر ۱۳۹۹ش)<br><p>کارگردان ایرانی، نمایش‌نامه‌نویس و بازیگر تئاتر و از مهم‌ترین چهره‌های تئاتر ملی ایران طی دهه‌های 1330 تا 1350ش. هدف او در تئاتر ترویج هنر ملی و تأکید بر زندگی و چهرۀ واقعی آدم‌های اجتماع بود. ''محلل''، ''مرده‌خورها'' و ''افعی طلایی'' نوشتۀ [[نصیریان، علی|علی نصیریان]]، براساس داستان‌هایی از [[هدایت، صادق (تهران ۱۲۸۱ـ پاریس ۱۳۳۰ش)|صادق هدایت]]، ''درد دل آمیزیدالله'' و ''بلبل سرگشته'' اثر علی نصیریان، از نخستین اجراهای او بر روی صحنه بود. با تأسیس تلویزیون خصوصی «ثابت پاسال» (۱۳۳۷) نمایش‌های ''ویلای یوکا'' اثر ایزابل شرایبر،'' بادسام'' نوشتۀ [[استریندبرگ، اوگوست (۱۸۴۹ـ۱۹۱۲)|اوگوست استریندبرگ]]، ''تقلا'' و ''تیر شکسته'' هر دو نوشتۀ همسرش نصرت پرتوی، ''زنگوله‌ها''، ''غروب در دیاری غریب'' و ''قصۀ ماه پنهان'' از [[بیضایی، بهرام|بهرام بیضایی]]، را برای نمایش زندۀ تلویزیونی کارگردانی کرد.  </p><p>جوانمرد فارغ‌التحصیل هنرستان هنرپیشگی بود و در [[دانشگاه تهران]] نیز کارگردانی و بازیگری را تحت نظر پروفسور دیویدسون دوره دیده بود. همزمان با [[سرکیسیان، شاهین (۱۲۸۹ـ تهران ۱۳۴۵ش)|شاهین سرکیسیان]]، [[فرسی، بهمن (تبریز ۱۳۱۲ش)|بهمن فُرسی]] و علی نصیریان «[[گروه هنر ملی]]» را بنیاد نهاد. در سال ۱۳۳۷ دوره‌های آموزش گویندگی و کارگردانی را در تلویزیون ملی ایران تشکیل داد و در سال ۱۳۳۹ سازمان تئاترهای تلویزیونی را در قالب شش گروه تئاتری به سرپرستی [[انتظامی، عزت الله|عزت‌الله انتظامی]]، علی نصیریان، [[والی، جعفر (تهران ۱۳۱۲ش)|جعفر والی]]، [[موحد دیلمقانی، خلیل (تبریز ۱۳۱۰ـ۱۳۸۱ش)|موحد دیلمقانی]]، [[خسروی، رکن الدین (۱۳۱۱ش)|رکن‌الدین خسروی]] و خودش پی‌ریزی نمود. اولین تله‌تئاتر پخش شده از تلویزیون ملی ایران «مارگریت» نوشته [[سالاکرو، آرمان (۱۸۹۹ـ۱۹۸۹)|آرمان سالاکرو]] (ترجمه شاهین سرکیسیان جوانمرد) توسط عباس جوانمرد کارگردانی شده است. وی تحت فعالیت گروه هنر ملی و گروه‌های دیگر نمایشی برای نخستین بار نمایش‌نامه‌های چندی از افرادی چون علی نصیریان، [[حاتمی، علی (تهران ۱۳۲۳ـ۱۳۷۵ش)|علی حاتمی]]، [[رادی، اکبر (رشت ۱۳۱۸ـ تهران ۱۳۸۶ش)|اکبر رادی]]، بهرام بیضایی و [[فراهانی، بهزاد (اراک ۱۳۲۳ش)|بهزاد فراهانی]] را به کارگردانی خودش یا آنها در تلویزیون یا روی صحنه به نمایش درآورد و از این رو نقش مهمی در شکل‌گیری تئاتر ملی ایفا کرد. </p><p>جوانمرد نمایش‌نامۀ ''شهر طلایی'' را نیز نوشت که در ۱۳۴۶ با بازی و کارگردانی خودش، بر روی صحنه برد. وی طی سال‌های 1353 (پهلوان سرگردان)، 1354 ([[شوهر آهو خانم]]) و 1356 (مستنطق) چند مجموعه‌ی تلویزیونی را نیز کارگردانی کرده است. </p><p>وی طی دهه‌های اخیر با همسرش به تناوب در ایران و (عمدتا) کانادا زندگی می‌کرد و فعالیت هنری چشم‌گیری نداشت. </p><p>از وی تاکنون کتاب‌های زیر نیز منتشر شده است: </p><p>شهر طلایی (نمایشنامه/ انتشارات گروه هنر ملی- 1346)؛ غبار منیت پدرخوانده: نقدی بر پژوهش تئاتری [[اسکویی، مصطفی (تهران ۱۳۰۲ـ همان جا ۱۳۸۴ش)|مصطفی اسکویی]] (نشر افکار- 1382)؛ تئاتر، هویت و نمایش ملی (نشر قطره- 1383)؛ شازده کوچولو (نمایشنامه/ قطره- 1393)؛ ترجمه و نگارش نمایشنامه تلویزیونی موش‌ها و آدم‌ها (اثر جان اشتاین بک با سه اثر دیگر: نمایشنامه کدام یک از دو؟- فیلمنامه شوهر آهو خانم- فیلمنامه عقیق/ قطره- 1393)؛ ترجمه و نگارش نمایشنامه دختر دهاتی به همراه شاهین سرکیسیان (اثر کلیفورد اوتس با سه اثر دیگر: ترجمه مقاله شکار خیال- نمایشنامه تلویزیونی مارگریت- ترجمه نمایشنامه تلویزیونی گوی مرگ با همکاری [[سارواریان، ناپلئون (تهران ۱۲۸۷ـ۱۳۴۹ش)|ناپلئون سروریان]]/ قطره- 1393)؛ دیدار با خویش (نشر نو- 1396). </p>